1
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلٰىۙ ١
Sebbihısme rabbikel a’lâ.
1-5. (Her şeyi bu arada insanı) Yaratıp, düzene koyan, (ona akıl, irade ve vicdan veren.. Her şeye bu arada insana bir kader, ecel) takdîr edip, doğru yolu gösteren; (Topraktan) yeşil otu çıkarıp (tanesini yediren) sonra onu (geride kalan samanını çürütüp) kapkara bir sel artığına çeviren (ki aynı şekilde hidâyete ereni cennete, dalâlette kalanı ise cehenneme layık gören) Rabbinin yüce adını an!..— O. Kuntman
87:1