Sebe Suresi

1

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي لَهُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي الْاٰخِرَةِۜ وَهُوَ الْحَك۪يمُ الْخَب۪يرُ ١

El hamdu lillâhillezî lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı ve lehul hamdu fîl âhireh(âhireti), ve huvel hakîmul habîr(habîru).

Hamd; göklerde ve yerde ne varsa hepsi O'nun olan, Allah’a mahsustur. (Dünyada olduğu gibi) Ahirette de hamd O'nadır! (*) Hüküm ve hikmet sahibidir, herşeyden haberdar olandır O!..— O. Kuntman

34:1

2

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَٓاءِ وَمَا يَعْرُجُ ف۪يهَاۜ وَهُوَ الرَّح۪يمُ الْغَفُورُ ٢

Ya’lemu mâ yelicu fîl ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines semâi ve mâ yarucu fîhâ, ve huver rahîmul gafûr(gafûru).

Yere ne giriyor, oradan ne çıkıyor, gökten ne iniyor, oraya ne yükseliyor hepsini ancak O bilir. Çok merhametli olandır, çok bağışlayandır O!..— O. Kuntman

34:2

3

وَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَا تَأْت۪ينَا السَّاعَةُۜ قُلْ بَلٰى وَرَبّ۪ي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عَالِمِ الْغَيْبِۚ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِي السَّمٰوَاتِ وَلَا فِي الْاَرْضِ وَلَٓا اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلَٓا اَكْبَرُ اِلَّا ف۪ي كِتَابٍ مُب۪ينٍۙ ٣

Ve kâlellezîne keferû lâ te’tînes sâah(sâatu), kul belâ ve rabbî le te’tiyennekum âlimil gayb(gaybi), lâ ya’zubu anhu miskâlu zerretin fîs semâvâti ve lâ fîl ardı ve lâ asgaru min zâlike ve lâ ekberu illâ fî kitâbin mubîn(mubînin).

(Ahireti) İnkâr edenler, "kıyamet bize gelmeyecek" dediler. (Ey Muhammed) De ki: Gaybı bilen Rabbime andolsun ki o, mutlaka size gelecektir!.. Göklerde ve yerde bir zerre bile O'nun ilminin dışında kalamaz, ondan daha küçük ve büyüğü de kuşkusuz (katındaki) kitaptadır. (Orada yazılıdır)— O. Kuntman

34:3

4

لِيَجْزِيَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِۜ اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَر۪يمٌ ٤

Li yecziyellezîne âmenû ve amilûs sâlihât(sâlihâti), ulâike lehum magfiretun ve rızkun kerîm(kerîmun).

(O kitap'ta her şey gibi, kulların -iyi kötü- amelleri de yazılıdır, hesapları ona göre görülür ki) İman edip, sâlih ameller işleyenlere, bağışlanma ve güzel bir rızık vardır.— O. Kuntman

34:4

5

وَالَّذ۪ينَ سَعَوْ ف۪ٓي اٰيَاتِنَا مُعَاجِز۪ينَ اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِنْ رِجْزٍ اَل۪يمٌۗ ٥

Vellezîne seav fî âyâtinâ muâcizîne ulâike lehum azâbun min riczin elîm(elîmun).

Birbiriyle yarış edercesine, ayetlerimizi hükümsüz kılmaya yeltenenlere ise çok çetin bir azap vardır.— O. Kuntman

34:5

6

وَيَرَى الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْعِلْمَ الَّـذ۪ٓي اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّۙ وَيَهْد۪ٓي اِلٰى صِرَاطِ الْعَز۪يزِ الْحَم۪يدِ ٦

Ve yerellezîne ûtûl ılmellezî unzile ileyke min rabbike huvel hakka ve yehdî ilâ sırâtıl azîzil hamîd(hamîdi).

(Ey Muhammed, o cahil müşrikler Kur'an'ı yalanlıyor diye tasalanma ki, kitap ehlinden) Kendilerine ilim verilmiş olanlar, Rabbinden sana indirilenin (Kur’an’ın) gerçeğin kendisi olduğunu görür, onun (bütün insanlığı) her şeye gücü yeten ve hamd'e layık olan Allah’ın yoluna ilettiğini kabul ederler.— O. Kuntman

34:6

7

وَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَف۪ي خَلْقٍ جَد۪يدٍۚ ٧

Ve kâlellezîne keferû hel nedullukum alâ raculin yunebbiukum izâ muzzıktum kulle mumezzekın innekum le fî halkın cedîd(cedîdin).

(Ahireti) İnkâr edenler (ise) aralarında; "Size (kabirde) çürüyüp paramparça olduktan sonra, yeni bir yaratılışla dirileceğinizi haber veren adamı gösterelim mi?— O. Kuntman

34:7

8

اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِباً اَمْ بِه۪ جِنَّةٌۜ بَلِ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ فِي الْعَذَابِ وَالضَّلَالِ الْبَع۪يدِ ٨

Efterâ alâllahi keziben em bihî cinneh(cinnetun), belillezîne lâ yûminûne bil âhireti fîl azâbi ved dalâlil baîd(baîdi).

Ya o; Allah'a karşı yalan uyduruyor; ya da onda delilik vardır" dediler. Hayır!.. (O, ne yalan uyduruyor, ne de onda delilik vardır, o size ancak Rabbinden aldığı gerçekleri bildiriyor) Ahirete inanmayanlar ise azaptadırlar. (Kendilerini cehennem azabına sürükleyen şirk ve küfür içindedirler) Doğru yoldan çok uzak düşmüşlerdir, derin bir sapıklık içindedirler. (Onun için öyle saçma sapan konuşuyorlar.)— O. Kuntman

34:8

9

اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْد۪يهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِنَ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِۜ اِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّمَٓاءِۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُن۪يبٍ۟ ٩

E fe lem yerev ilâ mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum mines semâi vel ard(ardı), in neşe’nahsif bihimul arda ev nuskıt aleyhim kisefen mines semâ(semâi), inne fî zâlike le âyeten li kulli abdin munîb(munîbin).

Onlar, gökte ve yerde, önlerine ve arkalarına bakmıyorlar mı? (Hak ettikleri o azabı indirecek olsak, kaçıp kurtulacak bir yerleri var mı) Dilesek onları (Karun gibi) yerin dibine batırırız. Ya da (Eyke ahalisi gibi) üzerlerine gökten parçalar düşürür helak ederiz!.. Şüphe yok ki bunda (eşsiz kudret sahibi olduğumuzu belirten bu olaylarda) Rabbine yönelen her kul için bir ibret vardır. (Bize yönelen' has kullarımızı, elbette boş çevirmeyiz, nitekim)— O. Kuntman

34:9

10

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوُ۫دَ مِنَّا فَضْلاًۜ يَا جِبَالُ اَوِّب۪ي مَعَهُ وَالطَّيْرَۚ وَاَلَنَّا لَهُ الْحَد۪يدَۙ ٠١

Ve lekad âteynâ dâvûde minnâ fadlâ(fadlen), yâ cibâlu evvibî meahu vet tayr(tayre), ve elennâ lehul hadîd(hadîde).

Andolsun ki Davud'a, katımızdan bir lütufta bulunduk; "Ey dağlar, onunla beraber tesbihte bulunun" dedik. Kuşlara da böyle emrettik. Ona demiri yumuşak kıldık.— O. Kuntman