İsra Suresi

1

سُبْحَانَ الَّـذ۪ٓي اَسْرٰى بِعَبْدِه۪ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذ۪ي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اٰيَاتِنَاۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ ١

Subhânellezî esrâ bi abdihî leylen minel mescidil harâmi ilel mescidil aksallezî bâreknâ havlehu li nuriyehu min âyâtinâ, innehu huves semîul basîr(basîru).

Kulunu (Muhammed s.a.s.'i) ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye; bir gece (Miraç gecesi) Mescid-i Haram'dan alıp -çevresini mübarek kıldığımız- Mescid-i Aksa ‘ya götüren Allah, noksan sıfatlardan münezzehtir. (Yücelerin Yücesidir) Herşeyi hakkıyle işitendir, herşeyi hakhyle görendir. O!— O. Kuntman

17:1

2

وَاٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُون۪ي وَك۪يلاًۜ ٢

Ve âteynâ mûsel kitâbe ve cealnâhu huden li benî isrâîle ellâ tettehızû min dûnî vekîlâ(vekîlen).

Biz, Musa'ya Kitap verdik ve İsrailoğullarına: "Beni bırakıp başkasını vekil edinmeyin" diyerek o kitabı bir hidayet rehberi kılmıştık.— O. Kuntman

17:2

3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍۜ اِنَّهُ كَانَ عَبْداً شَكُوراً ٣

Zurriyyete men hamelnâ mea nûh(nûhin), innehu kâne abden şekûrâ(şekûren).

Ey Nuh ile beraber gemide taşıyıp selamete çıkardığımız insanların zürriyeti, (Ey bütün insanlar) şu bir gerçektir ki (atanız Nuh) çok şükreden bir kul idi.— O. Kuntman

17:3

4

وَقَضَيْنَٓا اِلٰى بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْـلُنَّ عُـلُواًّ كَب۪يراً ٤

Ve kadaynâ ilâ benî isrâîle fîl kitâbi le tufsidunne fîl ardı merreteyni ve le ta’lunne uluvven kebîrâ(kebîren).

Biz, kitapta İsrailoğullarına: "Sizler yeryüzünde muhakkak iki defa fesat çıkaracaksınız, Büyüklük taslayarak azdıkça azacaksınız" diyerek onları uyarmıştık. (Nitekim, ey İsrailoğulları)— O. Kuntman

17:4

5

فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ اُو۫لٰيهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَاداً لَنَٓا اُو۬ل۪ي بَأْسٍ شَد۪يدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِۜ وَكَانَ وَعْداً مَفْعُولاً ٥

Fe izâ câe va’du ûlâhumâ beasnâ aleykum ibâden lenâ ulîbe’sin şedîdin fe câsû hılâled diyâr(diyâri), ve kâne va’den mef’ûlâ(mef’ûlen).

Birincisinde; üzerinize çok güçlü kullarımızı musallat ettik, (sizi perişan ettiler, sizi öldürmek için) evlerinizin aralarını bile araştırdılar. Bu azap yerine getirilmesi gereken bir vaad idi. (ki bu hezimeti hak etmiş idiniz, gerçekleşti)— O. Kuntman

17:5

6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنَاكُمْ بِاَمْوَالٍ وَبَن۪ينَ وَجَعَلْنَاكُمْ اَكْثَرَ نَف۪يراً ٦

Summe redednâ lekumul kerrete aleyhim ve emdednâkum bi emvâlin ve benîne ve cealnâkum eksere nefîrâ(nefîren).

Sonra (yaptıklarınızdan pişman olup tevbe edince) onların üzerine tekrar gâlip gelmenizi sağladık, mallar ve oğullar ile sizin imdadınıza yetiştik, kavminizin gücünü artırdık, sayılarınızı çoğalttık.— O. Kuntman

17:6

7

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ وَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۜ فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسُٓؤُ۫ا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْب۪يراً ٧

İn ahsentum ahsentum li enfusikum ve in ese’tum fe lehâ, fe izâ câe va’dul âhıreti li yesûu vucûhekum ve li yedhulûl mescide kemâ dehalûhu evvele merretin ve li yutebbirû mâ alev tetbîrâ(tetbîren).

Ve "Eğer iyilik ederseniz kendi yararınıza, kötülük ettiğiniz takdirde ise zararınıza olur" diyerek sizi uyardık. (Bu uyarımıza rağmen yine bozgunculuk yaptınız, bunun üzerine) İkinci vade zamanı geldi, yüzünüzü kara etsinler, evvelce olduğu gibi mescidinize girip ellerine geçirdikleri herşeyi tahrip etsinler diye, başınıza yine düşmanlarınızı musallat ettik.— O. Kuntman

17:7

8

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُمْ عُدْنَاۢ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِر۪ينَ حَص۪يراً ٨

Asâ rabbukum en yerhamekum, ve in udtum udnâ, ve cealnâ cehenneme lil kâfirîne hasîrâ(hasîren).

(Tevbe ederseniz) Rabbinizin size merhamet edeceğini umabilirsiniz. (Eğer tekrar fesada) dönerseniz, biz de sizi tekrar cezalandırırız. Biz cehennemi kafirlere bir zindan kıldık" diye onları (atalarınızı) uyardık. (Ey Muhammed s.a.s.'e erişen kitap ehli, evvelki ümmetlere ait bu kıssalardan ibret alın. O ümmetler gibi sakın Rabbinizin ayetlerini inkar etmeyin.)— O. Kuntman

17:8

9

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْد۪ي لِلَّت۪ي هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِن۪ينَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْراً كَب۪يراًۙ ٩

İnne hâzel kur’âne yehdî lilletî hiye akvemu ve yubeşşirul mu’minînellezîne ya’melûnes sâlihâti enne lehum ecren kebîrâ(kebîren).

9. Gerçek şu ki, bu Kur'an (insanları İslam'a davet eder ve onları) en doğru yola hidayet eder. sâlih amellerde bulunan müminleri büyük bir mükafat (cennet) ile müjdeler.— O. Kuntman

17:9

10

وَاَنَّ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً اَل۪يماً۟ ٠١

Ve ennellezîne lâ yu’minûne bil âhıreti a’tednâ lehum azâben elîmâ(elîmen).

Ahirete (kıyamete, hesaba, cennet ile cehenneme) iman etmeyenlere ise, pek çetin bir azap hazırlamışızdır. (O da sonsuza dek sürecek cehennem azabıdır.)— O. Kuntman