Hucurat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ سَم۪يعٌ عَل۪يمٌ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tukaddimû beyne yedeyillâhi ve resûlihî vettekûllâh(vettekûllâhe), innallâhe semîun alîm(alîmun).

Ey iman edenler, Allah’ın ve Resul’ünün önüne geçmeyin (Allah'ın Resul’ünün önüne geçmeyin, ona saygısızlıkta bulunmayın. Çünkü onun Allah'a yakınlık duygusu vardır ki o daima, Rabbinin huzurundadır. Onun önüne geçmek Allah'ın huzurunda cüretkârlıkta bulunmaktır.) Allah'tan korkun (emir ve yasaklarını yerine getirin) Şüphe yok ki Allah, her şeyi hakkiyle işitendir ve her şeyi hakkıyle bilendir.— O. Kuntman

49:1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَرْفَعُٓوا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ٢

Ya eyyuhâllezîne âmenû lâ terfeû asvâtekum fevka savtin nebiyyi ve lâ techerû lehu bil kavli ke cehri ba’dıkum li ba’dın en tahbeta a’mâlukum ve entum lâ teş’urûn(teş’urûne).

Ey iman edenler, (Huzurunda) sesinizi Peygamberin sesinden fazla yükseltmeyin! (Ona) birbirinize bağırdığınız gibi yüksek sesle hitap etmeyin! Yoksa siz farkına varmadan amelleriniz boşa gider.— O. Kuntman

49:2

اِنَّ الَّذ۪ينَ يَغُضُّونَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۜ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ عَظ۪يمٌ ٣

İnnellezîne yeguddûne asvâtehum inde resûlillâhi ulâikel lezînemtehanallâhu kulûbehum lit takvâ lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).

Şüphe yok ki, Allah’ın Resulünün huzurunda seslerini kısanlar (hürmet göstererek yavaşça konuşanlar) Allah’ın kalplerini takva ile imtihan ettiği kimselerdir. (Fetih suresinde geçtiği üzere onlara takva kelimesini gerekli kılıp, türlü sıkıntılarla tecrübe sahasında takvaya alıştırmış, takvalarını deneyerek ortaya çıkarmıştır) Onlara bağışlanma ve büyük bir mükâfat vardır.— O. Kuntman

49:3

اِنَّ الَّذ۪ينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَٓاءِ الْحُجُرَاتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ٤

İnnellezîne yunâdûneke min verâil hucurâti ekseruhum lâ ya’kılûn(ya’kılûne).

(Ey Muhammedi) Kuşkusuz sana (oturduğun) hanelerin dış tarafından (ya Muhammed diye) seslenenlerin çoğu aklı ermez kimselerdir.— O. Kuntman

49:4

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٥

Ve lev ennehum saberû hattâ tahruce ileyhim le kâne hayren lehum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

Eğer onlar; sen yanlarına çıkıncaya kadar sabretselerdi, elbette kendileri için daha hayırlı olurdu. Allah çok bağışlayandır, çok merhametli olandır!— O. Kuntman

49:5

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِنْ جَٓاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ۬ فَتَبَيَّنُٓوا اَنْ تُص۪يبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نَادِم۪ينَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû in câekum fâsikun bi nebein fe tebeyyenû en tusîbû kavmen bi cehâletin fe tusbihû alâ mâ fealtum nâdimîn(nâdimîne).

Ey iman edenler, eğer bir fâsık size bir haberle gelirse, o haberin doğru olup olmadığını iyice araştırın. Yoksa bilmeden (mümin) bir topluluğa sataşırsınız da, sonra yaptığınıza pişman olursunuz.— O. Kuntman

49:6

وَاعْلَمُٓوا اَنَّ ف۪يكُمْ رَسُولَ اللّٰهِۜ لَوْ يُط۪يعُكُمْ ف۪ي كَث۪يرٍ مِنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْا۪يمَانَ وَزَيَّـنَهُ ف۪ي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَۙ ٧

Va’lemû enne fîkum resûlallâh(resûlallâhi), lev yutîukum fî kesîrin minel emri le anittum ve lâkinnallâhe habbebe ileykumul îmâne ve zeyyenehu fî kulûbikum, ve kerrehe ileykumul kufre vel fusûka vel isyân(isyâne), ulâike humur râşidûn(râşidûne).

Aranızda Allah’ın Resulü var. (Bundan dolayı Allah'tan korkun da yalan ve batıl haberi yaymaktan sakının, böyle bir haber işittiğiniz vakit de, araştırması için Peygambere bildirin ve kendiniz bir görüş ortaya atıp onu kandırmaya çalışmayın, çünkü Rabbi ona doğrusunu bildirir) Biliniz ki şayet o (böyle) birçok işlerde size tabi olsaydı, (sizin gibi davranıp o haberi iyice araştırmadaydı) sıkıntıya düşerdiniz! (*) (Ey iman edenler, biliniz ki) Allah size imanı sevdirdi (de o sayede Peygambere iman ettiniz) Ve o iman, kalbinizde güzelleştirdi (de gereğince amel edip, Peygambere itaat ettiniz) Ve küfrü, fıskı ve isyanı size çirkin gösterdi, (onun için bu gibi hasletlerden sakınınız) İşte onlardır ancak rüşd sahibi kimseler. (Hak yolunda sarsılmadan dosdoğru giden, Peygamberin her emrine itaat eden, onun izinden gidenler)— O. Kuntman

49:7

فَضْلاً مِنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةًۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ ٨

Fadlen minallâhi ve ni’meh(ni’meten), vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).

Bu (Rüşd ise) Allah’tan bir lütuf, bir nimettir. Allah her şeyi hakkıyle bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. (Lütuf ve nimeti de hikmet üzere verir)— O. Kuntman

49:8

وَاِنْ طَٓائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ اقْتَتَلُوا فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْ بَغَتْ اِحْدٰيهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّت۪ي تَبْغ۪ي حَتّٰى تَف۪ٓيءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِۚ فَاِنْ فَٓاءَتْ فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُواۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِط۪ينَ ٩

Ve in tâifetâni minel mû’mînînektetelû fe aslihû beyne humâ, fe in begat ihdâhumâ alel uhrâ fe kâtilûlletî tebgî hattâ tefîe ilâ emrillâh(emrillâhi), fe in fâet fe aslihû beynehumâ bil adli ve aksitû, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).

(Ey iman edenler) Eğer müminlerden iki gurup -birbiriyle- vuruşursa, derhal aralarını düzeltin! (barıştırın) Şayet onlardan biri barışmayı kabul etmeyip de, ötekine saldırmaya kalkışırsa, o takdirde siz de, - Allah'ın (barış) buyruğuna dönünceye kadar- o saldıran tarafla savaşın. Barışı kabul ettiğinde de, artık aralarını adaletle düzeltin ve adaleti gözetin! (Ki birbirleriyle bundan sonra hiç kavga etmesinler, sarmaş dolaş olsunlar)— O. Kuntman

49:9

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ۟ ٠١

İnnemel mû’minûne ihvetun fe aslihû beyne ehaveykum vettekûllâhe leallekum turhamûn(turhamûne).

(Ey iman edenler) müminler ancak kardeştirler, onun için kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah'tan korkun ki rahmete erdirilesiniz.— O. Kuntman