Büruc Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالسَّمَٓاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِۙ ١

Ves semâi zâtil burûc(burûci).

Burçları bulunan gök hakkı için, [1] Mekke'de nazil olmuş (22) âyettir.— İ. H. İzmirli

85:1

وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِۙ ٢

Vel yevmil mev’ûd(mev’ûdi).

Vaadolunan gün [²] hakkı için, [2] Bedir veya kıyamet günü.— İ. H. İzmirli

85:2

وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍۜ ٣

Ve şâhidin ve meşhûd(meşhûdin).

Şehadet edenle şehadet olunan şey [³] hakkı için [3] Her hafta hazır olan Cuma günü ile mü'minlerin hac için hazır oldukları Arife günü veya kıyamette hazır olan mahlûkatla o günde vâki olan acayip ve garaip. Allah'la kıyamet günü - peygamberlerle ümmetleri gibi.— İ. H. İzmirli

85:3

قُتِلَ اَصْحَابُ الْاُخْدُودِۙ ٤

Kutile ashâbul uhdûd(uhdûdi).

4, 5. Çırayla tutuşmuş ateşlerle dolu hendek yapanların canları çıksın,— İ. H. İzmirli

85:4

اَلنَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِۙ ٥

Ennâri zâtil vekûd(vekûdi).

4, 5. Çırayla tutuşmuş ateşlerle dolu hendek yapanların canları çıksın,— İ. H. İzmirli

85:5

اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۙ ٦

İzhum aleyhâ kuûd(kuûdun).

Hani onlar ateş etrafında oturmuşlar,— İ. H. İzmirli

85:6

وَهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِن۪ينَ شُهُودٌۜ ٧

Ve hum alâ mâ yef’alûne bil mu’minîne şuhûd(şuhûdun).

Mü/minlere yaptıkları işkenceyi temaşa etmişlerdi de yine acımamışlardı.— İ. H. İzmirli

85:7

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ اِلَّٓا اَنْ يُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَم۪يدِۙ ٨

Ve mâ nekamû minhum illâ en yu’minû billâhil azîzil hamîd(hamîdi).

8, 9. Onların mü/minler hakkındaki öc almaları [⁴] mahza berikilerin galib-i yekta olan, övülen, göklerin ve yerin mülkü kendisinin olan Tanrı/ya iman etmelerinden ileri gelmişti. Allah her şeye hâzır ve nâzırdır. [4] Veya mü'minleri ta'yip etmeleri.— İ. H. İzmirli

85:8

اَلَّذ۪ي لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَه۪يدٌۜ ٩

Ellezî lehu mulkus semâvâti vel ard(ardı), vallâhu alâ kulli şey’in şehîd(şehîdun).

85:9

اِنَّ الَّذ۪ينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَر۪يقِۜ ٠١

İnnellezîne fetenul mu’minîne vel mu’minâti summe lem yetûbû fe lehum azâbu cehenneme ve lehum azâbul harîk(harîkı).

Erkek ve kadın mü/minleri dinlerinden döndürmek emeliyle işkenceye düşürdükten sonra tövbe etmeyenler yok mu, onlar için Cehennem azabı, yakıcı azap vardır.— İ. H. İzmirli