Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

and içerin uşbu şara ya'nį mekke’ye— E. Anadolu Türkçesi

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

daħı sen ḥelālsın uşbu şarda.— E. Anadolu Türkçesi

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

daħı ŧoġurıcı ataya daħı aña kim ŧoġurdı.”— E. Anadolu Türkçesi

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

bayıķ yarat(t)uķ “ādemį ķatılıķ maşaķķat içinde.— E. Anadolu Türkçesi

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

ay śanur mı kim hergiz ķaadır olmaya anuñ üzere kimse?— E. Anadolu Türkçesi

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

eydür “yitürdüm malı biribiri üzerine” ya'nį çoķ.— E. Anadolu Türkçesi

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

ay śanur mı kim görmedi anı kimse?— E. Anadolu Türkçesi

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

iy ķılmaduķ mı anuñ-içün iki göz.— E. Anadolu Türkçesi

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

daħı dil daħı iki dudaķ?— E. Anadolu Türkçesi

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

daħı yol gösterdük aña ħayr yolını şer yolın.— E. Anadolu Türkçesi

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

pes güce görüp girmedi bilene.— E. Anadolu Türkçesi

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

daħı ne nesene bildürdi saña nedür bileñ?— E. Anadolu Türkçesi

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

ķul ķaravaş āźād eylemekdür.— E. Anadolu Türkçesi

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

yā yidürmekdür bir günde açlıķ issi— E. Anadolu Türkçesi

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

ögsüze ħıśımlıķ issi.— E. Anadolu Türkçesi

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

yā miskįne yoħsullıķ issi.— E. Anadolu Türkçesi

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

andan oldı anlardan kim įmān getürdiler daħı ıśmarladılar śabır eylemegi daħı ıśmarladılar biribirin esirgemegi.— E. Anadolu Türkçesi

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

şunlar isleridür śaġ yanuñ.— E. Anadolu Türkçesi

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

daħı anlar kim kāfir oldılar āyetlerümüze anlardur, śol yan isleri.— E. Anadolu Türkçesi

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

anlaruñ üzeredür od ķapusı baġlanmış.— E. Anadolu Türkçesi

90:20

Beled

Not Ekle