İsra Suresi

1

سُبْحَانَ الَّـذ۪ٓي اَسْرٰى بِعَبْدِه۪ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذ۪ي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اٰيَاتِنَاۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ ١

Subhânellezî esrâ bi abdihî leylen minel mescidil harâmi ilel mescidil aksallezî bâreknâ havlehu li nuriyehu min âyâtinâ, innehu huves semîul basîr(basîru).

arulıġı anuñ, ol kim gice iltti ķulını bir gice, mescid-i harām’dan mescidi’l aķsa ya ol kim bereketlü eyledük yörendürisin anuñ tā gösterevüz aña nişānlarumuzdan. bayıķ ol oldur işidici görici.— E. Anadolu Türkçesi

17:1

2

وَاٰتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُون۪ي وَك۪يلاًۜ ٢

Ve âteynâ mûsel kitâbe ve cealnâhu huden li benî isrâîle ellâ tettehızû min dûnî vekîlâ(vekîlen).

daħı virdük mūsā’ya tevrįt’i daħı ķılduķ anı ŧoġru yol beni isrāyil içün kim “dutmayasız benden ayruķ iş sürici”— E. Anadolu Türkçesi

17:2

3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍۜ اِنَّهُ كَانَ عَبْداً شَكُوراً ٣

Zurriyyete men hamelnâ mea nûh(nûhin), innehu kâne abden şekûrâ(şekûren).

nesli ya'nį döli anuñ kim bindürdük ya'nį gemiye nūḥ-ıla bayıķ. ol oldı ķul şükr eyleyici.— E. Anadolu Türkçesi

17:3

4

وَقَضَيْنَٓا اِلٰى بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْـلُنَّ عُـلُواًّ كَب۪يراً ٤

Ve kadaynâ ilâ benî isrâîle fîl kitâbi le tufsidunne fîl ardı merreteyni ve le ta’lunne uluvven kebîrâ(kebîren).

daħı vaḥy eyledük hükm eyledük irürdük beni isrāyil’e tevrįt’de. kim “fesād eyleyesiz yirde ya'nį şam ilinde iki gez daħı ululanasız ululanmaķ ulu”.— E. Anadolu Türkçesi

17:4

5

فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ اُو۫لٰيهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَاداً لَنَٓا اُو۬ل۪ي بَأْسٍ شَد۪يدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِۜ وَكَانَ وَعْداً مَفْعُولاً ٥

Fe izâ câe va’du ûlâhumâ beasnâ aleykum ibâden lenâ ulîbe’sin şedîdin fe câsû hılâled diyâr(diyâri), ve kâne va’den mef’ûlâ(mef’ûlen).

pes ķaçan gele va'desi ol ikinüñ viribiyevüz üzerüñüze ķullar bizüm çalış [144b] isleri ķatı pes gezdiler sarāylar arasında daħı oldı va'de işlenilmiş.— E. Anadolu Türkçesi

17:5

6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنَاكُمْ بِاَمْوَالٍ وَبَن۪ينَ وَجَعَلْنَاكُمْ اَكْثَرَ نَف۪يراً ٦

Summe redednâ lekumul kerrete aleyhim ve emdednâkum bi emvâlin ve benîne ve cealnâkum eksere nefîrâ(nefîren).

andan girü döndürdük size dönmegi anlaruñ üzere ya'nį dāvud cālūt’ı depelemeg ile daħı meded eyledük size mallar-ıla daħı oġlanlar-ıla daħı ķılduķ sizi eyregin arķa viricidin yaña.— E. Anadolu Türkçesi

17:6

7

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ وَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۜ فَاِذَا جَٓاءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسُٓؤُ۫ا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْب۪يراً ٧

İn ahsentum ahsentum li enfusikum ve in ese’tum fe lehâ, fe izâ câe va’dul âhıreti li yesûu vucûhekum ve li yedhulûl mescide kemâ dehalûhu evvele merretin ve li yutebbirû mâ alev tetbîrâ(tetbîren).

eger eylük eyleyesiz eylük eyleyesiz gendüzüñüz içün daħı eger yavuzlıķ eyleyesiz gendüzüñüz içündür. ķaçan gele śoñınuñ va'desi tā ķayġulu eyleyeler yüzlerüñüzi ya'nį daħı tā gireler mezgite ya'nį beytü’l-muķaddes ħarāb eyleyeler nite kim girdiler aña ilk gez daħı tā helāk eyleyeler anı kim ġālib oldılar helāk eylemek— E. Anadolu Türkçesi

17:7

8

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُمْ عُدْنَاۢ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِر۪ينَ حَص۪يراً ٨

Asâ rabbukum en yerhamekum, ve in udtum udnâ, ve cealnâ cehenneme lil kâfirîne hasîrâ(hasîren).

ola kim çalabuñuz kim raḥmet ķıla size daħı eger dönesiz dönevüz ya'nį belā virmege. daħı ķılduķ ŧamuyı kāfirler-içün zindan.— E. Anadolu Türkçesi

17:8

9

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْد۪ي لِلَّت۪ي هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِن۪ينَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْراً كَب۪يراًۙ ٩

İnne hâzel kur’âne yehdî lilletî hiye akvemu ve yubeşşirul mu’minînellezîne ya’melûnes sâlihâti enne lehum ecren kebîrâ(kebîren).

bayıķ uşbu ķur’ān ŧoġru yol gösterür aña kim ol düzirekdür maślıḥatluraķdur daħı muştılar mü’minlere anlar kim işlerler eyü işler. bayıķ anlaruñdur müzd ulu.— E. Anadolu Türkçesi

17:9

10

وَاَنَّ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً اَل۪يماً۟ ٠١

Ve ennellezîne lâ yu’minûne bil âhıreti a’tednâ lehum azâben elîmâ(elîmen).

daħı bayıķ anlar kim inanmazlar āħirete yaraķladuķ anlaruñ içün 'aźāb aġrıdıcı.— E. Anadolu Türkçesi