Hucurat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ سَم۪يعٌ عَل۪يمٌ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tukaddimû beyne yedeyillâhi ve resûlihî vettekûllâh(vettekûllâhe), innallâhe semîun alîm(alîmun).

ey anlar kim įmān getürdiler! ilerü varmañ Tañrı eline daħı yalavacınuñ ya'nį Tañrı daħı peyġamber buyruġından ilerü buyruk eylemen. daħı ķorķuñ Tañrı’dan bayıķ Tañrı işidicidür bilicidür.— E. Anadolu Türkçesi

49:1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَرْفَعُٓوا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ٢

Ya eyyuhâllezîne âmenû lâ terfeû asvâtekum fevka savtin nebiyyi ve lâ techerû lehu bil kavli ke cehri ba’dıkum li ba’dın en tahbeta a’mâlukum ve entum lâ teş’urûn(teş’urûne).

iy anlar kim įmān getürdiler! yüceltmeñ ünlerüñüzi peyġamber üni üstine daħı yüksek getürmeñ üni aña söz-ile yüksek getürmegi gibi bir niceñüzüñ bir niceñüze kim bāŧıl olmaya 'amellerüñüz daħı siz bilmezsiz.— E. Anadolu Türkçesi

49:2

اِنَّ الَّذ۪ينَ يَغُضُّونَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۜ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ عَظ۪يمٌ ٣

İnnellezîne yeguddûne asvâtehum inde resûlillâhi ulâikel lezînemtehanallâhu kulûbehum lit takvâ lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).

bayıķ anlar kim añlu eylerler ünlerini Tañrı yalavacı ķatında şunlar anlardur kim śınadı Tañrı göñüllerini śaķınmaķ içün anlaruñdur yarlıġamaķ daħı müzd ulu.— E. Anadolu Türkçesi

49:3

اِنَّ الَّذ۪ينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَٓاءِ الْحُجُرَاتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ٤

İnnellezîne yunâdûneke min verâil hucurâti ekseruhum lâ ya’kılûn(ya’kılûne).

bayıķ anlar kim ķıġırurlar saña ḥücreler ardından eyregi anlaruñ añlamazlar.— E. Anadolu Türkçesi

49:4

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٥

Ve lev ennehum saberû hattâ tahruce ileyhim le kâne hayren lehum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

daħı eger bayıķ anlar śabr eyleselerdi tā çıķa-y-ıduñ anlardın yaña ola-dı yigrek anlara. daħı Tañrı yarlıġayıcıdur raḥmet ķılıcı.— E. Anadolu Türkçesi

49:5

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِنْ جَٓاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ۬ فَتَبَيَّنُٓوا اَنْ تُص۪يبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نَادِم۪ينَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû in câekum fâsikun bi nebein fe tebeyyenû en tusîbû kavmen bi cehâletin fe tusbihû alâ mâ fealtum nâdimîn(nâdimîne).

ey anlar kim įmān getürdiler! [275a] eger gelürse bize bir fāsıķ bir ħaber ile bellü eyleñ ya'nį girçegin yalanından kim irmeyesiz ya'nį yavuzlıġıla bir ķavma bilmemeklikle pes olasız anuñ üzere kim işledüñüz peşimen olıcılar.— E. Anadolu Türkçesi

49:6

وَاعْلَمُٓوا اَنَّ ف۪يكُمْ رَسُولَ اللّٰهِۜ لَوْ يُط۪يعُكُمْ ف۪ي كَث۪يرٍ مِنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْا۪يمَانَ وَزَيَّـنَهُ ف۪ي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَۙ ٧

Va’lemû enne fîkum resûlallâh(resûlallâhi), lev yutîukum fî kesîrin minel emri le anittum ve lâkinnallâhe habbebe ileykumul îmâne ve zeyyenehu fî kulûbikum, ve kerrehe ileykumul kufre vel fusûka vel isyân(isyâne), ulâike humur râşidûn(râşidûne).

7-8. daħı bilüñ bayıķ sizüñ arañuzdadur Tañrı yalavacı. eger muŧį' olsa-dı size çoķda işden yazuķlu oladuñuz velįkin Tañrı sevgülü eyledi size įmānı daħı bezedi anı göñüllerüñüzde daħı zişt eyledi size kāfirliġi daħı ŧa'atdan çıķmaġı daħı ma'śiyet eylemegi. şunlar anlardur ŧoġru yol dutıcılar fażl Tañrı’dan daħı ni'met daħı Tañrı bilicidür dürüst işlü.— E. Anadolu Türkçesi

49:7

فَضْلاً مِنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةًۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ ٨

Fadlen minallâhi ve ni’meh(ni’meten), vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).

49:8

وَاِنْ طَٓائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ اقْتَتَلُوا فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْ بَغَتْ اِحْدٰيهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّت۪ي تَبْغ۪ي حَتّٰى تَف۪ٓيءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِۚ فَاِنْ فَٓاءَتْ فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُواۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِط۪ينَ ٩

Ve in tâifetâni minel mû’mînînektetelû fe aslihû beyne humâ, fe in begat ihdâhumâ alel uhrâ fe kâtilûlletî tebgî hattâ tefîe ilâ emrillâh(emrillâhi), fe in fâet fe aslihû beynehumâ bil adli ve aksitû, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).

daħı eger iki bölük mü’minlerden çalışurlarsa śalaḥ getürüñ ol iki arasında. pes eger žulm eyler ise birisi ol ikinüñ daħı birisine çalışuñ. anuñ-ile kim žulm eyler tā döne Tañrı buyruġındın yaña. pes eger döner-ise pes śalaḥ getürüñ ol iki arasında 'adl -ıla. daħı 'adl eyleñ bayıķ Tañrı sever 'adl eyleyicileri.— E. Anadolu Türkçesi

49:9

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ۟ ٠١

İnnemel mû’minûne ihvetun fe aslihû beyne ehaveykum vettekûllâhe leallekum turhamûn(turhamûne).

degül mü’minler illā ķarındaşlar pes śalaḥ getürüñ iki ķarındaşıñuz arasında. daħı ķorķuñ Tañrı’dan ola kim raḥmet ķılmasız.— E. Anadolu Türkçesi