1
يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۚ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ١
Yusebbihu lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), le hul mulku ve le hul hamdu ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).
tesbįḥ eyler Tañrı’ya ol kim göklerdedür daħı ol kim yirdedür. anuñdur pādişāhlıķ daħı anuñdur ögmek daħı ol her nesene üzere güci yiter.— E. Anadolu Türkçesi
64:1