Tin Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالتّ۪ينِ وَالزَّيْتُونِۙ ١

Vet tîni vez zeytûn(zeytûni).

Andolsun İncir ve Zeytin (gibi yaratılış harikası lezzetli yiyecek ve vitamin depolarına) …— A.Ahmet Akgül

95:1

وَطُورِ س۪ين۪ينَۙ ٢

Ve tûri sînîn(sînîne).

(Hz. Musa’yı, kutsal davasını ve Yüce Rabbiyle irtibatını hatırlatan) Sina Dağı’na…— A.Ahmet Akgül

95:2

وَهٰذَا الْبَلَدِ الْاَم۪ينِۙ ٣

Ve hâzel beledil emîn(emîni).

Ve şu emin beldeye (güvenli kent Mekke’ye ve mübarek civarına) …— A.Ahmet Akgül

95:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ٓي اَحْسَنِ تَقْو۪يمٍۘ ٤

Lekad halaknel insâne fî ahseni takvîm(takvîmin).

(Ki kesinlikle) Biz, insanı (en mükemmel olmaya müsait kabiliyetlerle donattık ve) en güzel biçimde yarattık. (Ahseni takvim içinde cennetlerde ve yüksek mevkilerde ebedi yaşamaya müsait vaziyette varlığa çıkardık.)— A.Ahmet Akgül

95:4

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ اَسْفَلَ سَافِل۪ينَۙ ٥

Summe redednâhu esfele sâfilîn(sâfilîne).

Sonra onu (imtihandaki vaktinin kıymetini bilmediği ve kabiliyetlerini körletip kirlettiği için) aşağıların aşağısına çevirip-itip bıraktık. (Veya, insanoğlunu) “esfeles safiline” (eğitilmek, yetiştirilmek ve imtihan edilmek üzere; evrenin en aşağı tabakası olan yeryüzüne geri gönderip olgunlaşma fırsatı tanıdık.)— A.Ahmet Akgül

95:5

اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۜ ٦

İllellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti fe lehum ecrun gayru memnûn(memnûnin).

Ancak iman edip salih amellerde bulunanlar başka; onlar için kesintisi-tükenmesi olmayan bir ecir (dünyada şuur, ahirette huzur) vardır.— A.Ahmet Akgül

95:6

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدّ۪ينِۜ ٧

Fe mâ yukezzibuke ba’du bid dîn(dîni).

Öyleyse (ey insan ve ey Müslüman!) Bu din (geldikten ve hakikat öğretildik) den sonra, seni (şeriat ve ahiret gerçeğini) yalanlamaya (iten sebep) nedir? (Artık bütün bahanelerin bâtıldır ve bunlar seni imandan ve İslam’dan uzaklaştırır!)— A.Ahmet Akgül

95:7

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَحْكَمِ الْحَاكِم۪ينَ ٨

E leysallâhu bi ahkemil hâkimîn(hâkimîne).

Allah, hâkimlerin Hâkimi (en hikmetli ve hakikatli kararların sahibi) değil midir (ki hâlâ O’nun tayin, takdir, taksim ve tanziminde kusur aranmakta ve itiraza kalkışılmaktadır) ?— A.Ahmet Akgül

95:8

Tin

Not Ekle