Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

(Yaşanacağı takdir buyrulan ve giderek yaklaşan) VÂKIA (büyük olay) vuku bulduğu zaman!.. (Va’ad edilen büyük devrim ve değişimle, dünya ve insanlık tarihinin en önemli olayı ve daha sonra kıyamet sabahı koptuğu an; kâfirlerin, zalimlerin ve işbirlikçi hainlerin durumu nasıl olacaktır?)— A.Ahmet Akgül

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

(Artık) Onun vukuunu (zulüm ve küfür saltanatının çöküş olayını ve kâfirlerin dünyasının yıkılışını) hiç kimse yalanlayamayacaktır.— A.Ahmet Akgül

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

O (olay ve onun takdir edicisi Allah (CC) zalimleri, kâfirleri ve hainleri) aşağılatıcı; (mü’minleri, mücahitleri ve mazlumları ise) yüceltici ve onurlandırıcıdır. (O gün, münafıklar ve azgınlar yenilgiye uğramış, mücahit ve müttaki kullar ise zafere ulaşmış olacaklardır.)— A.Ahmet Akgül

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

(Korkunç kıyamet sürecinde) Yer, şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldığı vakit…— A.Ahmet Akgül

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Ve dağlar darmadağın olup ufalandığı vakit…— A.Ahmet Akgül

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Derken toz duman halinde savrulup dağıldığı vakit…— A.Ahmet Akgül

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

(Ey insanlar!) Ve sizler de üç sınıf olup (birbirinizden ayrıldığınız vakit!..)— A.Ahmet Akgül

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

İşte o (vakit) "Ashab-ı Meymene" (İlahi ikrama uğrayacaklardır, ki;) ne (kutludur o) "Ashab-ı Meymene!" (Meymenetli, marifet ehli ve mesuliyet sahibi mü’minler ne kadar şerefli ve şanslıdır.)— A.Ahmet Akgül

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

"Ashab-ı Meş’eme" (ise; onlar) ne (mutsuz ve uğursuz takımıdır) . O, "Ashab-ı Meş’eme" (ki imansız, ahlâksız ve vicdansız insanlardır) .— A.Ahmet Akgül

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

(En seçkin üçüncü sınıf olarak; iman, ibadet ve cihad hususunda, hem kendi nefisleriyle, hem küfür ve kötülük sistemleriyle mücadele edip hayırda yarışıveren ve böylece) İleri geçenler (e gelince) , onlar (hâkimiyet döneminde ve ahirette de) öne geçecek (ve şereflendirilecek bahtiyarlardır) .— A.Ahmet Akgül