Karia Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اَلْقَارِعَةُۙ ١

El kâriah(kâriatu).

Kari’a= Dünya’nın bütün nimet ve ziynetlerini soyup-bozup dağıtarak yeryüzünü cascavlak bırakacak olan korkunç Kıyamet olayı! (Mutlaka ve umulmadık anda başa gelip çatacak ve insanları şok edip şaşkınlığa uğratacak o dehşetli sarsıntı!)— A.Ahmet Akgül

101:1

مَا الْقَارِعَةُۚ ٢

Mel kâriah(kâriatu).

(Ey Resulüm!) Nedir (bu) Kari’a? (Büyük felaket kapısı, Sana anlatayım.)— A.Ahmet Akgül

101:2

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْقَارِعَةُۜ ٣

Ve mâ edrâke mel kâriah(kâriatu).

(Biz öğretmezsek) Sen o Kari’anın ne olduğunu nereden bileceksin (ve ümmetine nasıl anlatacaksın?)— A.Ahmet Akgül

101:3

يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِۙ ٤

Yevme yekûnun nâsu kel ferâşil mebsûs(mebsûsi).

(Öyle ki) O gün (ün dehşetinden) insanlar, (şaşkınlık ve perişanlıktan) ’çevreye dağılıp yayılmış’ pervaneler (ışık kelebekleri) gibi olacaklardır,— A.Ahmet Akgül

101:4

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِۜ ٥

Ve tekûnul cibâlu kel ıhnil menfûş(menfuşi).

Ve dağlar atılıp ’etrafa saçılmış’ renkli yün ve pamuk yumaklarını andıracaktır,— A.Ahmet Akgül

101:5

فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَاز۪ينُهُۙ ٦

Fe emmâ men sekulet mevâzînuh(mevâzînuhu).

(İşte o günden sonraki hesapta) Kimin (sevap) tartıları ağır basarsa (o ne bahtlıdır,)— A.Ahmet Akgül

101:6

فَهُوَ ف۪ي ع۪يشَةٍ رَاضِيَةٍۜ ٧

Fe huve fî îşetin râdiyeh(râdiyetin).

Ki artık o, (ebedi olarak) memnun ve mutlu bir hayata (kavuşacaktır) ,— A.Ahmet Akgül

101:7

وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَاز۪ينُهُۙ ٨

Ve emmâ men haffet mevâzînuh(mevâzînuhu).

(Ama) Kimin de (günahları fazla, sevap) tartıları hafif kalırsa (o ne bahtsızdır) ,— A.Ahmet Akgül

101:8

فَاُمُّهُ هَاوِيَةٌۜ ٩

Fe ummuhu hâviyeh(hâviyetun).

Artık onun da anası-yuvası; (kucağına atılacağı, cehennemin) ’haviye’ uçurumlarıdır,— A.Ahmet Akgül

101:9

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا هِيَهْۜ ٠١

Ve mâ edrâke mâhiyeh(mâhiyeh).

O uçurumun (Haviye’nin) ne olduğunu bilir misin? (Anlatayım;)— A.Ahmet Akgül

101:10

نَارٌ حَامِيَةٌ ١١

Nârun hâmiyeh(hâmiyetun).

O (lav halindeki) kızgın ve dehşetli ateş (zindanıdır) .— A.Ahmet Akgül

101:11

Karia

Not Ekle