Adiyat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَـادِيَاتِ ضَبْـحاًۙ ١

Vel âdiyâti dabhâ(dabhan).

Andolsun (Allah yolunda ve Hakk uğrunda) o gürültülü sesler çıkararak (hırıltıyla soluyup) koşanlara! (Ve hızla ileri doğru fırlayanlara… Atlara, tanklara ve uçaklara.)— A.Ahmet Akgül

100:1

فَالْمُـورِيَاتِ قَـدْحاًۙ ٢

Fel mûriyâti kadhâ(kadhan).

(Ve madeni bir araçla; taş, tuğla ve beton cinsinden bir yapıya çarparak ve) Çakarak (kıvılcım) ateş çıkaranlara!— A.Ahmet Akgül

100:2

فَالْمُغ۪يرَاتِ صُبْحاًۙ ٣

Fel mugîrâti subhâ(subhan).

Sabah saatlerinde (düşman mevzilerine) akın-baskın yapanlara!— A.Ahmet Akgül

100:3

فَاَثَرْنَ بِه۪ نَقْعاًۙ ٤

Fe eserne bihî nak’â(nak’en).

Derken o andaki (hücumlarıyla ve yangınlarıyla ortalığı) tozu dumana katanlara! (Gri toz bulutuyla, siyah yağlı duman oluşturup insanları şaşkınlığa uğratanlara...)— A.Ahmet Akgül

100:4

فَوَسَطْنَ بِه۪ جَمْعاًۙ ٥

Fe vesatne bihî cem’â(cem’an).

Ve (böylece zalim) topluluğun tam ortasına (ekonomik ve askeri karargâhlarına) dalanlara! (Yemin olsun.)— A.Ahmet Akgül

100:5

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّه۪ لَكَنُودٌۚ ٦

İnnel insâne li rabbihî le kenûd(kenûdun).

Ki kesinlikle (gafil ve kâfir) insan, Rabbine karşı oldukça nankör (nimetlerine teşekkür etmekte duyarsız ve kulluk görevlerinde isteksiz ve tutarsız) davranmaktadır.— A.Ahmet Akgül

100:6

وَاِنَّهُ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَه۪يدٌۚ ٧

Ve innehu alâ zâlike le şehîd(şehîdun).

Ve gerçekten (insan) , kendisi de buna (nankörlük tavırlarına bizzat) şahittir. (Küfrünün ve nankörlüğünün farkındadır.)— A.Ahmet Akgül

100:7

وَاِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَد۪يدٌۜ ٨

Ve innehu li hubbil hayri le şedîd(şedîdun).

Ve gerçekten onun, mala ve makama olan sevgisi pek şiddetlidir. (Bu nedenle kötülüğe kaymakta, bencil ve cimri davranmakta ve vicdanı katılaşmaktadır.)— A.Ahmet Akgül

100:8

اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِۙ ٩

E fe lâ ya’lemu izâ bu’siramâ fîl kubûr(kubûri).

(O gafil ve nankör insan) Kabirlerin içerisinde olanların ‘deşilip dışarı atılacağı’;— A.Ahmet Akgül

100:9

وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِۙ ٠١

Ve hussıle mâ fîs sudûr(sudûri).

Göğüslerde (gönüllerde gizli) olanların derlenip toparlanıp (hepsinin) ortaya çıkarılacağı o zamanı (düşünüp) , hâlâ (gerçeği) bilmeyecek (ve anlamayacak mıdır?)— A.Ahmet Akgül

100:10

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَب۪يرٌ ١١

İnne rabbehum bihim yevme izin le habîr(habîrun).

Şüphesiz, o gün Rableri, kendilerinden (ve bütün yapıp ettiklerinden) gerçekten Haberdardır. (Ve tek tek hesabını soracaktır.)— A.Ahmet Akgül

100:11

Adiyat

Not Ekle