Hakka Suresi

1

اَلْحَٓاقَّةُۙ ١

El hâkkah(hâkkatu).

’Elbette gerçekleşecek olan’ (kıyamet ve ahiret mutlaka gelecektir) .— A.Ahmet Akgül

69:1

2

مَا الْحَٓاقَّةُۚ ٢

Mel hâkkah(hâkkatu).

Nedir o ’muhakkak gerçekleşecek olan?’ (ki Allah’ın takdiridir) .— A.Ahmet Akgül

69:2

3

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْحَٓاقَّةُۜ ٣

Ve mâ edrâke mel hâkkah(hâkkatu).

(Ey Resulüm!) O gerçekleşecek olanı (Allah) Sana bildirmezse (Sen nereden bileceksin?)— A.Ahmet Akgül

69:3

4

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ ٤

Kezzebet semûdu ve âdun bil kâriah(kâriati).

(Bunların kavranması için hatırlat ki:) Semud ve Ad (toplumları) , Karia’yı (yürekleri kavuracak ve kapılarını çalacak olayı) yalan sayıvermişlerdi.— A.Ahmet Akgül

69:4

5

فَاَمَّا ثَمُودُ فَاُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ ٥

Fe emmâ semûdu fe uhlikû bit tâgıyeh(tâgıyeti).

Bu nedenle Semud (halkı) korkunç bir sesle helak edildi.— A.Ahmet Akgül

69:5

6

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوا بِر۪يحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ ٦

Ve emmâ âdun fe uhlikû bi rîhın sarsarin âtiyeh(âtîyetin).

Ad (halkın) a gelince; onlar da, uğultu yüklü, azgın bir kasırga ile yıkılıp gitmişlerdi.— A.Ahmet Akgül

69:6

7

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ ف۪يهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ ٧

Sehharehâ aleyhim seb’a leyâlin ve semâniyete eyyâmin husûmen fe terel kavme fîhâ sar’â ke ennehum a’câzu nahlin hâviyeh(hâviyetin).

(Allah) Onu, (korkunç kasırgayı) yedi gece ve sekiz gün, aralık vermeksizin üzerlerine musallat etmişti. Öyle ki, (orada bulunsan) o kavmin, bir süre zarfında sanki içi kof hurma kütükleriymiş gibi çarpılıp yere yıkıldıklarını görecektin.— A.Ahmet Akgül

69:7

8

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ ٨

Fe hel terâ lehum min bâkıyeh(bâkıyetin).

Şimdi hiç onlardan arta kalan (bir şey) görebilmekte misin?— A.Ahmet Akgül

69:8

9

وَجَٓاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِۚ ٩

Ve câe fir’avnu ve men kablehu vel mu’tefikâtu bil hâtıeh(hâtıeti).

Firavun (kavmi) , ondan öncekiler ve yerle bir olan şehirler (halkı da hep) o hata ile (dünyada sürekli kalıverecekleri ve hiç hesaba çekilmeyecekleri düşüncesiyle tarih sahnesine) gelmiş (ve gitmişler) di.— A.Ahmet Akgül

69:9

10

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَابِيَةً ٠١

Fe asav resûle rabbihim fe ehazehum ahzeten râbiyeh(râbiyeten).

Böylece Rablerinin Elçisine isyan etmişlerdi. Bu yüzden onları, şiddeti gittikçe artan bir azapla yakalayıvermiştik.— A.Ahmet Akgül