Duha Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالضُّحٰىۙ ١

Ved duhâ.

Müminlere ışıl ışıl, apaydınlık bir geleceği müjdeleyen sabahın aydınlığına; Mekke döneminin başlarında, Fecr sûresinden sonra indirilmiştir. Adını, birinci ayetinde geçen “sabahın aydınlığı, kuşluk vakti” anlamına gelen “ed-Duhâ” kelimesinden almıştır. 11 ayettir. Fecr sûresinden sonra bir süre vahiy kesilmişti. İman ile küfrün mücâdele ettiği bir dönemde, gücünü Allah’tan alan Peygamber için vahyin kesilmesi, onun yapayalnız kalması demekti. Öte yandan, bunu fırsat bilerek “Rabb’i Muhammed’i terk etti!” diyen inkârcıların şamataları, onun üzüntüsünü bir kat daha artırıyordu. Peygamber, işlediği bir kusur sebebiyle Rabb’inin onu cezalandırdığını düşünerek üzüntülü bir hâlde beklerken, hem ona Rabb’inin hoşnutluğunu ve ikramlarını bildirerek yüreğine su serpen, hem de kıyâmete kadar gelecek müminleri dünya ve âhiret nîmetleriyle müjdeleyen mübarek Duhâ sûresi nazil oldu:— M. Kısa

93:1

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ ٢

Vel leyli izâ secâ.

Ve vahiyden yüz çeviren inkârcıların, bir kâbus gibi insanlığın başına sardığı, fakat Kur’an’ın gündeme gelmesiyle birlikte her geçen gün karanlığı biraz daha azalarak durulmaya yüz tutan geceye andolsun ki;— M. Kısa

93:2

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۜ ٣

Mâ veddeake rabbuke ve mâ kalâ.

Rabb’in seni terk etmedi, ey Muhammed ve sana darılmadı da! Zaten hiçbir zaman darılmamıştı; tam aksine, seni dâimâ en büyük nîmetleriyle el üstünde tutmuştu.— M. Kısa

93:3

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْاُو۫لٰىۜ ٤

Ve lel âhıretu hayrun leke minel ûlâ.

Öyleyse, asla ümitsizliğe, yılgınlığa kapılma; çünkü senin için her son raki aşama, dâimâ bir önce kin den daha iyi olacaktır. Sen günden güne, hâlden hâle, ileriye doğru dâimâ hayır mertebelerini aşarak yükselecek ve sonuçta, âhiret hayatında en büyük saâdete nâil olacaksın.— M. Kısa

93:4

وَلَسَوْفَ يُعْط۪يكَ رَبُّكَ فَتَـرْضٰىۜ ٥

Ve le sevfe yu’tîke rabbuke fe terdâ.

Böylece, Rabb’in sana özlediğin o mutlu günleri bahşedecek ve sen de O’nun sınırsız lütuf ve ikramıyla hoşnut kalacaksın. Bunun ispatı olarak, geçmişine dönüp bir baksana:— M. Kısa

93:5

اَلَمْ يَجِدْكَ يَت۪ـيـماً فَاٰوٰىۖ ٦

E lem yecidke yetîmen fe âvâ.

Rabb’in seni, daha dünyaya gözlerini açmadan babasını, altı yaşındayken de annesini kaybetmiş çaresiz bir yetim olarak bulup da, güçlü ve şefkatli kollara emânet ederek bağrına basmadı mı?— M. Kısa

93:6

وَوَجَدَكَ ضَٓالاًّ فَهَدٰىۖ ٧

Ve vecedeke dâllen fe hedâ.

Seni kitaptan, imandan haberi olmayan ( 42. Şura: 52 ) yol bilmez bir kişi olarak bulup da, Kur’an’la tanıştırıp doğru yola iletmedi mi?— M. Kısa

93:7

وَوَجَدَكَ عَٓائِلاً فَاَغْنٰىۜ ٨

Ve vecedeke âilen fe agnâ.

Seni ihtiyaç içinde bulup da, gerek helâl kazanç imkânları sağlayarak, gerekse gönlünü zenginleştirerek, başkalarına muhtaç olmaktan kurtarmadı mı?— M. Kısa

93:8

فَاَمَّا الْيَت۪يمَ فَلَا تَقْهَرْۜ ٩

Fe emmel yetîme fe lâ takher.

Öyleyse, ey yetim Peygamber; sakın incitme yetimi!— M. Kısa

93:9

وَاَمَّا السَّٓائِلَ فَلَا تَنْهَرْۜ ٠١

Ve emmes sâile fe lâ tenher.

Ve asla azarlama, herhangi bir konuda senden soru sorup bilgi isteyeni ya da yardım isteyeni! Ona yardım elini uzat, eğer gücün yetmiyorsa, tatlı bir üslûpla özür dile, fakat hiçbir zaman onu kapından kovma!— M. Kısa

93:10

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ١١

Ve emmâ bi ni’meti rabbike fe haddis.

Ve inanan kullarımı ilâhî ikram ve lütuflarla müjdeleyerek, Rabb’inin şimdiki ve gelecekte vaadettiği nîmetlerini — özellikle de Kur’an nîmetini— onlara anlat! “Allahu Ekber; bu ne büyük bir nîmet, bu ne büyük bir iltifat, ya Rab!”— M. Kısa

93:11

Duha

Not Ekle