Abese Suresi

1

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ ١

Abese ve tevellâ.

Surat astı ve yüz çevirdi.— Erhan Aktaş

80:1

2

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ ٢

En câehul a’mâ.

O gözleri görmeyen geldi diye.— Erhan Aktaş

80:2

3

وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ ٣

Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ.

Sen bilemezsin, belki o tezkiye[1] olacak.1- İnancını arındıracak.— Erhan Aktaş

80:3

4

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۜ ٤

Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ.

Veya öğüt alır ve böylece öğüt ona yararlı olur.— Erhan Aktaş

80:4

5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ ٥

Emmâ menistagnâ.

Fakat öğüt almayı gereksiz gören o kimseye gelince de;— Erhan Aktaş

80:5

6

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ ٦

Fe ente lehu tesaddâ.

Sen ona ilgi gösteriyorsun.— Erhan Aktaş

80:6

7

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ ٧

Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ.

Oysaki onun arınmak istememesinden sorumlu sen değilsin.— Erhan Aktaş

80:7

8

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ ٨

Ve emmâ men câeke yes’â.

Fakat sana koşarak gelen kimseye gelince;— Erhan Aktaş

80:8

9

وَهُوَ يَخْشٰىۙ ٩

Ve huve yahşâ.

O huşu duyanla,— Erhan Aktaş

80:9

10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ ٠١

Fe ente anhu telehhâ.

Sen onunla ilgilenmiyorsun.— Erhan Aktaş

80:10

11

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ ١١

Kellâ innehâ tezkirah(tezkiratun).

Hayır! Kuşkusuz o bir öğüttür.— Erhan Aktaş

80:11

12

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ ٢١

Fe men şâe zekerah(zekerahu).

Dileyen kimse ondan öğüt alır.— Erhan Aktaş

80:12

13

ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ ٣١

Fî suhufin mukerrameh(mukerrametin).

O şerefli sayfalardadır,— Erhan Aktaş

80:13

14

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ ٤١

Merfûatin mutahherah(mutahheratin).

Yüceltilmiş, temizlenmiş,— Erhan Aktaş

80:14

15

بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ ٥١

Bi eydî seferah(seferatin).

Yazıcıların elleriyle,— Erhan Aktaş

80:15

16

كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ ٦١

Kirâmin berarah(beraratin).

Şerefli ve birr[1] sahiplerince.1- Hayır, iyilik, bağış, itaat, doğruluk, adalet, gerçeklik, erdem, gönül.— Erhan Aktaş

80:16

17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ ٧١

Kutilel insânu mâ ekferah(ekferahu).

İnsan[1] kendisini mahvetti, o ne kadar da nankördür.1- İnsandan kasıt, müşrikler ve kâfirlerdir.— Erhan Aktaş

80:17

18

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُۜ ٨١

Min eyyi şey’in halakah(halakahu).

Onu hangi şeyden yarattı?— Erhan Aktaş

80:18

19

مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ ٩١

Min nutfeh(nutfetin), halakahu fe kadderah(kadderahu).

Bir nutfeden! Sonra da ona kader takdir etti.[1] 1- Ölçülendirip, biçimlendirdi.— Erhan Aktaş

80:19

20

ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ ٠٢

Summes sebîle yesserah(yesserahu).

Sonra hak yolu ona kolaylaştırdı.[1] 1- Vahiy ve nebiyle ona hakk yolu gösterdi. Veya ana rahminden çıkmayı kolaylaştırdı.— Erhan Aktaş

80:20

21

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ ١٢

Summe emâtehu fe akberah(akberahu).

Sonra onu öldürdü ve kabre koydurdu.— Erhan Aktaş

80:21

22

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُۜ ٢٢

Summe izâ şâe enşerah(enşerahu).

Sonra dilediği zaman onu diriltip ortaya çıkardı.— Erhan Aktaş

80:22

23

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ ٣٢

Kellâ lemmâ yakdı mâ emerah(emerahu).

Hayır! Ona buyurduğu şeyi yerine getirmedi.— Erhan Aktaş

80:23

24

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ ٤٢

Felyanzuril insânu ilâ taâmih(taâmihî).

İnsan[1] yiyeceğine bir baksın! 1- O nankör insan.— Erhan Aktaş

80:24

25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَباًّۙ ٥٢

Ennâ sabebnel mâe sabbâ(sabben).

Suyu nasıl akıttıkça akıttık.— Erhan Aktaş

80:25

26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقاًّۙ ٦٢

Summe şekaknel arda şakkâ(şakkan).

Sonra yeri yardıkça yardık.— Erhan Aktaş

80:26

27

فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَباًّۙ ٧٢

Fe enbetnâ fîhâ habbâ(habben).

Böylece orada taneler yetiştirdik;— Erhan Aktaş

80:27

28

وَعِنَباً وَقَضْباًۙ ٨٢

Ve ineben ve kadbâ(kadben).

Üzümler, sebzeler,— Erhan Aktaş

80:28

29

وَزَيْتُوناً وَنَخْلاًۙ ٩٢

Ve zeytûnen ve nahlâ(nahlen).

Zeytinler, hurmalar,— Erhan Aktaş

80:29

30

وَحَدَٓائِقَ غُلْباًۙ ٠٣

Ve hadâika gulbâ(gulben).

Dalları iç içe girmiş bahçeler,— Erhan Aktaş

80:30

Abese

Not Ekle