Hicr Suresi

1

الٓـرٰ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُب۪ينٍ ١

Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbi ve kur’ânin mubîn(mubînin).

Elif, Lam, Ra. İşte bunlar, Kitap’ın[1] ve Kur’an-ı Mubin’in[2] ayetleridir.1- Allah’ın koyduğu yasaların. 2- Gerçekleri açıkça ortaya koyan.— Erhan Aktaş

الر ـ این [آیات بلندمرتبه] آیات کتاب الهی و آیات قرآنِ روشنگر [با عظمت] است.— IRI — H.Ansarian

15:1

2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِم۪ينَ ٢

Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).

Gün gelecek, gerçeği yalanlayan nankörler: “Keşke Müslüman olsaydık.” diye yakınacaklar.— Erhan Aktaş

کافران [هنگام روبرو شدن با عذاب] چه بسا آرزو می کنند که کاش تسلیم [فرمان های خدا] بودند.— IRI — H.Ansarian

15:2

3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٣

Zerhum ye’kulû ve yetemetteû ve yulhihimul emelu fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).

Bırak onları; yiyip, içip faydalansınlar; beklentileri onları oyalasın. Fakat yakında gerçeği anlayacaklar.[1] 1- Gerçekle karşı karşıya kalacaklar.— Erhan Aktaş

بگذارشان تا بخورند و [با لذایذ مادی و زودگذر] کامرانی کنند، و آرزوها، سرگرمشان نماید؛ سپس [حقّانیّت اسلام و فرجام شوم خود را] خواهند فهمید.— IRI — H.Ansarian

15:3

4

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ ٤

Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ ve lehâ kitâbun ma’lûm(ma’lûmun).

Biz, hiçbir kenti, bilinen bir kitabı[1] olmaksızın helak etmedik. 1- Yasası, hükmü; Allah’ın koyduğu yasalara dayanmaksızın.— Erhan Aktaş

و هیچ شهری را [به خاطر فساد فراگیرش] نابود نکردیم مگر اینکه برای آن سرنوشتی معین [وروزگار ودوره ای تغییرناپذیر] بود.— IRI — H.Ansarian

15:4

5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ٥

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırune).

Hiçbir toplum, ecelini öne alamaz ve geciktiremez.— Erhan Aktaş

هیچ ملتی از اجل معین خود نه پیش می افتد و نه پس می ماند.— IRI — H.Ansarian

15:5

6

وَقَالُوا يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُونٌۜ ٦

Ve kâlû yâ eyyuhellezî nuzzile aleyhiz zikru inneke le mecnûn(mecnûnun).

“Ey! Kendisine zikir[1] indirildiğini söyleyen, sen gerçekten mecnunsun!” [2] dediler.1- Vahiy, öğüt. 2- Cinlenmiş, deli.— Erhan Aktaş

و گفتند: ای کسی که قرآن بر او نازل شده! قطعاً تو دیوانه ای!— IRI — H.Ansarian

15:6

7

لَوْ مَا تَأْت۪ينَا بِالْمَلٰٓئِكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ ٧

Lev mâ te’tînâ bil melâiketi in kunte minas sâdıkîn(sâdıkîne).

“Eğer doğru söylüyorsan, bize melekleri getir de görelim!”[1] 1- Melekler sana tanıklık etsinler.— Erhan Aktaş

اگر [درباره پیامبری ات] راست می گویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمی آوری؟!— IRI — H.Ansarian

15:7

8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰٓئِكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُٓوا اِذاً مُنْظَر۪ينَ ٨

Mâ nunezzilul melâikete illâ bil hakkı ve mâ kânû izen munzarîn(munzarîne).

Biz, melekleri ancak Hakk ile[1] indiririz. O zaman da işleri bitirilmiş olur.1- Boş yere göndermeyiz.— Erhan Aktaş

[اینان بدانند که] ما فرشتگان را جز به درستی و راستی نازل نمی کنیم، و در آن هنگام [که نازل شوند، این منکران لجوج از دچار شدن به عذاب] مهلت نمی یابند.— IRI — H.Ansarian

15:8

9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ٩

İnnâ nahnu nezzelnez zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne).

Zikri[1] Biz indirdik ve kesinlikle onun koruyucusu da Biziz.1- İnsanlığa “Öğüt” olan Kur’an’ı.— Erhan Aktaş

همانا ما قرآن را نازل کردیم، و یقیناً ما نگهبان آن [از تحریف و زوال] هستیم.— IRI — H.Ansarian

15:9

10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ ف۪ي شِيَعِ الْاَوَّل۪ينَ ٠١

Ve le kad erselnâ min kablike fî şiyaıl evvelîn(evvelîne).

Ve ant olsun ki senden önceki geçmiş topluluklara da gönderdik[1]. 1- İnsanlığa Öğüt olan vahyi ileten rasuller gönderdik.— Erhan Aktaş

و بی تردید ما پیش از تو هم پیامبرانی را در امت های پیشین فرستادیم.— IRI — H.Ansarian