Mülk Suresi

1

تَبَارَكَ الَّذ۪ي بِيَدِهِ الْمُلْكُۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌۙ ١

Tebârekellezî bi yedihil mulku ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

Her şeyin mülk ve hükümranlığı elinde olan Allah’ın şanı yücelerden yücedir, her şeye kadirdir O!— O. Kuntman

67:1

2

اَلَّذ۪ي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلاًۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْغَفُورُۙ ٢

Ellezî halakal mevte vel hayâte li yebluvekum eyyukum ahsenu amelâ(amelen), ve huvel azî zul gafûr(gafûru).

Hanginizin daha güzel amellerde bulunacağı belli olsun diye; ölümü ve hayatı yaratan (takdir eden) O'dur, her şeye gücü yeten, çok bağışlayandır O.— O. Kuntman

67:2

3

اَلَّذ۪ي خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ طِبَاقاًۜ مَا تَرٰى ف۪ي خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍۜ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُورٍ ٣

Ellezî halaka seb'a semâvâtin tibâkâ(tibâkan), mâ terâ fî halkır rahmâni min tefâvut(tefâvutin), ferciıl basara hel terâ min futûr(futûrin).

Yedi göğü kat kat birbiriyle ahenkli olarak yaratan da O'dur. (Ey selim akıl sahibi) Rahman’ın yaratmasında sen hiç düzensizlik göremezsin. Gözünü çevir de (geceleyin gök kubbeye basiret gözü ile) bak, hiçbir aksaklık görebilir misin?— O. Kuntman

67:3

4

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئاً وَهُوَ حَس۪يرٌ ٤

Summerciıl basara kerreteyni yenkalib lieykel basaru hâsien ve huve hasîr(hasîrun).

Sonra da gözünü tekrar gök kubbeye çevir. (de yıldızlar arasındaki ahenkli seyrin tüm inceliklerini ve gök kubbenin derinliklerini görmeye çalış) Gözün elbette umduğunu bulamayıp bitkin ve yorgun sana dönecektir.— O. Kuntman

67:4

5

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِمَصَاب۪يحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُوماً لِلشَّيَاط۪ينِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّع۪يرِ ٥

Ve lekad zeyyennes semâed dunyâ bi mesâbîha ve cealnâhâ rucûmen liş şeyâtîni ve a’tednâ lehum azâbes saîr(saîri).

Andolsun ki biz, -dünyaya- en yakın göğü kandillerle donattık, bunları şeytanlara ateş taneleri yaptık (ki şeytanlar yüksek melekler topluluğunu dinleyemezler) ve onlara (ahirette) alevli ateş (cehennem) azabı da hazırladık.— O. Kuntman

67:5

6

وَلِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۜ وَبِئْسَ الْمَص۪يرُ ٦

Ve lillezîne keferû bi rabbihim azâbu cehennem(cehenneme), ve bi’sel masîr(masîru).

(Bunun gibi) Rablerini inkâr edenler için de cehennem azabı vardır, orası ne kötü bir en son duraktır.— O. Kuntman

67:6

7

اِذَٓا اُلْقُوا ف۪يهَا سَمِعُوا لَهَا شَه۪يقاً وَهِيَ تَفُورُۙ ٧

İzâ ulkû fîhâ semiû lehâ şehîkan ve hiye tefûr(tefûru).

Oraya atıldıklarında, onun kaynarken çıkardığı uğultusunu işitirler.— O. Kuntman

67:7

8

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۜ كُلَّمَٓا اُلْقِيَ ف۪يهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَٓا اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذ۪يرٌ ٨

Tekâdu temeyyezu minel gayz(gayzi), kullemâ ulkıye fîhâ fevcun seelehum hazenetuhâ e lem ye’tikum nezîr(nezîrun).

(Cehennem) Öfkesinden neredeyse çatlayacak gibi olur, içine (kâfirlerden) bir topluluk atıldığında, bekçileri onlara: "Size (sonunda bu azaba uğrayacağınızı bildiren) bir uyarıcı -peygamber- gelmedi mi?" diye sorarlar.— O. Kuntman

67:8

9

قَالُوا بَلٰى قَدْ جَٓاءَنَا نَذ۪يرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۚ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا ف۪ي ضَلَالٍ كَب۪يرٍ ٩

Kâlû belâ kad câenâ nezîrun fe kezzebnâ ve kulnâ mâ nezzelallâhu min şey'in entum illâ fî dalâlin kebîr(kebîrin).

Onlar da: "Evet, doğrusu bize bir peygamber geldi, ama biz yalan saydık ve onlara "Allah, hiçbir şey indirmemiştir, siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz", dedik.— O. Kuntman

67:9

10

وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا ف۪ٓي اَصْحَابِ السَّع۪يرِ ٠١

Ve kâlû lev kunnâ nesmeu ev na'kılu mâ kunnâ fî ashâbis saîr(saîri).

“Eğer (onların uyarılarına) kulak vermiş ve aklımızı kullanmış olsaydık, elbette şu çılgın ateşe düşenler içinde olmazdık" diye cevab verirler.— O. Kuntman