Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

Güneş söndürüldüğü¹ zaman, 1 Tekvir: Sarık sarar gibi “yuvarlamasına dürüp sarmak” ve “bohçalamak” manasınadır. Bir de bizim, “devirmek ve kürümek” dediğimiz gibi “yıkıp atmak” manasına gelir. Bazıları da Hz. Ömer’den rivayet ederek, “kör etmek körletmek” manasına olduğunu da söylemişlerdir. (Razî) Tekvîr olunmak ise, “dürülüp sarılmak veya devşirilip atılmak veya körletilmek” demek olur. Güneşin dürülmesi de çevresinin kabuk bağlayıp bir bohça gibi sarılarak ziyasının sönmesi ve körlenmesi veya güneş tutulması gibi gözden kaybolmasıdır ki bu mecazdır.— M. Türk

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Yıldızlar (yere) döküldüğü¹ zaman, 1 İnkidar: Bu kelimede iki mana rivayet edilmiştir. Birisi yıldızların nurlarının sönmesi ki zâhirî anlamı budur. Buharî ve sünnî müfessirlerin büyük çoğunluğunun kanaati ise, “saçılıp dökülmesidir” Çünkü inkidar’da asıl olan, dökülmektir. Yani güneşin ziyası söndüğü, kütlesi yok olduğu, yıldızların dengesini tutan genel çekim gücünün herc ü merc olunca âle-min dengesi bozulmuş olacağından Semâda yıldızlar şihab yağmurları halinde dökülüp düşüşmeye başlayacaktır.— M. Türk

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

Dağlar yürütüldüğü zaman,— M. Türk

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

En nefis malların bile yüzüne bakılmadığı zaman,¹ 1 Yukarıdaki anlam mecâzîdir. Âyetin kelime anlamı, “on aylık gebe develer başıboş bırakıldığı zaman.” şeklindedir. Araplar on aylık gebe develere doğuruncaya kadar (الْعِشَارُ) adını verirlerdi ve nazarlarında en kıymetli malları bunlar idi. Bu, “ışâr sürüsü” bazısı yeni doğurmuş, bazısı, doğurmak üzere bulanan ve “en ziyade bakılması, gözetilmesi lâzım gelen en nefis mallar” demektir. Işâr’a, bulutların kuruması, yağmurların kesilmesi anlamı verenler de olmuştur. Yukarıdaki tercüme bütün bu anlamlar dikkate alınarak yapılmıştır.— M. Türk

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Vahşi hayvanların (yuvalarından fırlayıp) bir araya toplandığı zaman,— M. Türk

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Denizler kaynatıldığı zaman,¹ 1 Bu âyet, “denizler akıtılarak yeryüzünün her tarafını kapladığı zaman.” şeklinde de tercüme edilebilir.— M. Türk

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Herkes (inancında ve yaşayışında benzerleriyle) eşleştirildiği zaman,¹ 1 Bu âyet, “ruhların bedenlerle birleştirildiği zaman.” şeklinde de tercüme edilebilir.— M. Türk

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

8,9. Diri diri toprağa gömülen kıza,¹ “hangi suçtan dolayı öldürüldüğü” sorulduğu² zaman, 1 Mev’ûde: Küçükken diri diri toprağa gömülüp öldürülen kız çocuğu demektir. Câhiliyye Arapları bu işi; kızları yüzünden başlarına bir ar gelmesinden korktukları, onları besleyememe korkusu veya Melekleri Allah’ın kızları kabul ettiklerinden dolayı kızlarının melekleşmeleri için yaparlardı. Bu adet yaygın olmakla birlikte bunu yapmayanlar da vardı. Bu âyetin kapsamına; kürtaj ve kasten çocuk düşürmek gibi çocukları hangi şekilde olursa olsun öldürmek de dâhildir. Hattâ Peygamberimiz, doğum kontrolünün de “gizli çocuk öldürme” olduğunu ifâde buyurmuştur. (Ebu Davud, Tirmizî, İbnu Mâce) 2 Burada; cinâyetin sebebinin doğrudan doğruya caniye sorulmayıp da masum çocuğa sorulmasında; o işi yapan katilin vicdanını sızlatacak, hamisiz gördüğü mazlumun karşısında mağlûbiyetini duyuracak ve haksızlığını tam manasıyla tanıtarak, Hakkın huzurunda hiç bir müdafaaya kadir olamayacağı bir şekilde ihtar vardır. (Elmalılı)— M. Türk

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

10,11. (Yapılanların yazıldığı) defterler, açıldığı zaman, gök sıyrılıp açıldığı zaman,¹ 1 Bu âyet, mecâzen; “gerçekler bütün çıplaklığıyla ortaya çıktığı zaman.” şeklinde de tercüme edilebilir.— M. Türk