Ta Ha Suresi

1

طٰهٰۜ ١

Tâ, hâ.

Tâ, Hâ.¹ 1 Tâ Hâ ifâdesinin Nabatî, Suriye ve Yemen lehçelerinde “ey adam” anlamında kullanıldığı hakkında rivâyetler varsa da biz yine hurûf’ül-mukattaa’dan olma ihtimâliyle tercüme etmedik.— M. Türk

20:1

2

مَٓا اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰىۙ ٢

Mâ enzelnâ aleykel kur’âne li teşkâ.

(Ey Muhammed!) Biz, bu Kur’an’ı sana, güçlük çekesin¹ diye indirmedik. 1 Bu âyetin, Peygamberimizin teheccüd namazını tek ayak üzere kılması üzerine indirildiğine dâir rivâyetler varsa da bunlar çok kuvvetli değildir. Ancak; bu âyetten İslâm Dini’nin insanlara güçlük çıkartmak için indirilmiş bir din olmadığı anlaşılmaktadır.— M. Türk

20:2

3

اِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشٰىۙ ٣

İllâ tezkireten li men yahşâ.

(Biz onu) sadece Allah’tan hakkıyla korkanlara bir öğüt olsun diye indirdik.¹ 1 Bu iki âyet: “(Ey Muhammed!) Biz bu Kur’an’ı sana, sadece Allah’tan hakkıyla korkanlara bir öğüt olsun diye indirdik, yoksa (insanlara) güçlük çıkartasın diye değil.” şeklinde de tercüme edilebilir.— M. Türk

20:3

4

تَنْز۪يلاً مِمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوَاتِ الْعُلٰىۜ ٤

Tenzîlen mimmen halakal arda ves semâvâtil ulâ.

(Zira bu Kur’an,) yeri ve yüksek gökleri yaratan (Allah) tarafından, peyderpey indirildi.— M. Türk

20:4

5

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى ٥

Er rahmânu alel arşistevâ.

Rahman (olan Allah) kâinatın yönetimini¹ hâkimiyeti altına aldı. 1 İstivâ etmek: Yarattığı kâinatın her türlü idaresini hükmü altına alarak hükmünü ve saltanatını icraya başlamak demektir. Bk. (Yunus: 3)— M. Türk

20:5

6

لَهُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى ٦

Lehu mâ fis semâvâti ve mâ fîl ardı ve mâ beynehumâ ve mâ tahtes serâ.

Göklerde, yerde, bu ikisinin arasında ve nemli toprağın altında olanların tümü Onundur.— M. Türk

20:6

7

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى ٧

Ve in techer bil kavli fe innehu ya’lemus sirre ve ahfâ.

(Ey Muhammed!) Sözü (ister gizle) ister açığa vur. Çünkü O, gizliyi de gizlinin gizlisini¹ de bilir.² 1 Sır: Bir kimsenin kendi kendisine veya başkasına gizlice söylediği, ahfâ: bir kimsenin içerisinde gizlediği, olacak fakat henüz olmamış bulunan şeyler demektir. 2 Ayrıca (أَخْفَى) fiil olarak düşünülürse âyetin bu bölümü; “...Çünkü O, (kullarının) gizlediklerini bilir, kendi (sırlarını ise) gizlemiştir.” şeklinde de tercüme edilebilir.— M. Türk

20:7

8

اَللّٰهُ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۜ لَهُ الْاَسْمَٓاءُ الْحُسْنٰى ٨

Allâhu lâ ilâhe illâ huve, lehul esmâul husnâ.

O, kendisinden başka ilâh olmayan Allah’tır ve en güzel isimler Ona aittir.— M. Türk

20:8

9

وَهَلْ اَتٰيكَ حَد۪يثُ مُوسٰىۢ ٩

Ve hel etâke hadîsu mûsâ.

(Ey Muhammed!) Sana Mûsa’nın haberi geldi mi?¹ 1 Bu soruda meâni bilginlerine göre ispat ve icab vardır ve “o bilgi sana kesinlikle geldi” demektir. Hadis ise; insana yakaza halinde veya uykuda vahiy veya işitme yoluyla gelen söz demektir. Aynı âyet için Bk. (Naziat: 15)— M. Türk

20:9

10

اِذْ رَاٰ نَاراً فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُـثُٓوا اِنّ۪ٓي اٰنَسْتُ نَاراً لَعَلّ۪ٓي اٰت۪يكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى ٠١

İz reâ nâren fe kâle li ehlihimkusû innî ânestu nâren leallî âtîkum minhâ bi kabesin ev ecidu alen nâri hudâ(huden).

(Mûsa) ateşi görünce ailesine: “Siz (burada) durun! Ben bir ateş gördüm, belki ondan size bir kor parçası getiririm veya ateşin yanında bir yol gösterici bulurum.” demişti.¹ 1 Aynı konu için Bk. (Neml: 7, Kasas: 29)— M. Türk