Hadıd Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ١

Sebbeha lillâhi mâ fîs semâvâti vel ard(ardı), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).

Göklerde ve yerdekilerin hepsi Allah’ı tespih etmektedir. O, her şeyden üstündür, hikmet sahibidir.— M.C.Şems

57:1

لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ يُحْـي۪ وَيُم۪يتُۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ٢

Lehu mulkus semâvâti vel ard(ardı), yuhyî ve yumît(yumîtu), ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

Göklerin ve yerin hükümranlığı, ancak O’nundur. O (hem) diriltir, (hem de) öldürür. O’nun istediği her şeye (daima) gücü yeter.— M.C.Şems

57:2

هُوَ الْاَوَّلُ وَالْاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَل۪يمٌ ٣

Huvel evvelu vel âhiru vez zâhiru vel bâtın(bâtınu), ve huve bi kulli şey’in alîm(alîmun).

İlk (de,) ancak O’dur. Son (olan da,) ancak O’dur. Açık (da,) ancak O’dur. Gizli (de,) ancak O’dur. O, her şeyi çok iyi bilendir.— M.C.Şems

57:3

هُوَ الَّذ۪ي خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ ف۪ي سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۜ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَٓاءِ وَمَا يَعْرُجُ ف۪يهَاۜ وَهُوَ مَعَكُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَص۪يرٌ ٤

Huvellezî halakas semâvâti vel ardafisitteti eyyâmin summestevâ alel arş(arşi), a’lemu mâ yelicu fîl ardı ve mâ yahrucu minhâ ve mâ yenzilu mines semâi ve mâ ya’rucu fîhâ, ve huve meakum eyne mâ kuntum, vallâhu bi mâ ta’melûne basîr(basîrun).

Gökleri ve yeri altı dönemde yaratan (da,) ancak O’dur. Sonra O arşta karar kılmıştır. Yere gireni (de,) oradan çıkanı (da,) gökten ineni (de,) oraya çıkanı (da çok iyi) bilir. Siz nerede olursanız olun, O sizinle beraberdir. Allah, bütün yaptıklarınızı çok iyi görendir.— M.C.Şems

57:4

لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُورُ ٥

Lehu mulkus semâvâti vel ard(ardı), ve ilâllâhi turceul umûr(umûru).

Göklerin ve yerin hükümranlığı O’nundur. Bütün işler (de son karar için,) ancak Allah’a döndürülür.— M.C.Şems

57:5

يُولِجُ الَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي الَّيْلِۜ وَهُوَ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٦

Yûlicul leyle fîn nehâri ve yûlicun nehâre fîl leyl(leyli) ve huve alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

O, geceyi gündüze katar, gündüzü (de) geceye katar. Gönüllerde olanları (da) çok iyi bilir.— M.C.Şems

57:6

اٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَاَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَف۪ينَ ف۪يهِۜ فَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوا لَهُمْ اَجْرٌ كَب۪يرٌ ٧

Âminû billâhi ve resûlihî ve enfikû mimmâ cealekum mustahlefîne fîh(fîhi), fellezîne âmenû minkum ve enfekû lehum ecrun kebîr(kebîrun).

(Ey insanlar!) Allah ile Peygamberi’ne inanın. Sizi (geçmiştekilerin yerine) sahip kıldığı (mallardan) harcayın. Aranızdan mümin olup (mallarını Allah yolunda) harcayanlar için büyük bir mükâfat vardır.— M.C.Şems

57:7

وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِۚ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ اَخَذَ م۪يثَاقَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِن۪ينَ ٨

Ve mâ lekum lâ tu’minûne billâh(billâhi), ver resûlu yed’ûkum li tû’minû bi rabbikum ve kad e haze mîsâkakum in kuntum mu’minîn(mu’minîne).

Size ne oldu ki, Allah (ile Peygamberi’ne) inanmıyorsunuz? Oysa (Allah’ın) Peygamberi, Rabbinize inanasınız diye sizi çağırmaktadır. Eğer müminseniz, O sizden bir söz almıştır.— M.C.Şems

57:8

هُوَ الَّذ۪ي يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِه۪ٓ اٰيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِۜ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَؤُ۫فٌ رَح۪يمٌ ٩

Huvellezî yunezzilu alâ abdihî âyâtin beyyinâtin li yuhricekum minez zulumâti ilen nûr(nûri), ve innellâhe bikum le raûfun rahîm(rahîmun).

Sizi karanlıklardan aydınlığa doğru (götürmek) üzere, kuluna apaçık ayetler indiren, ancak O’dur. Şüphesiz Allah, size karşı çok şefkat ve rahmet edendir.— M.C.Şems

57:9

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوا ف۪ي سَب۪يلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ م۪يرَاثُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ لَا يَسْتَو۪ي مِنْكُمْ مَنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۜ اُو۬لٰٓئِكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذ۪ينَ اَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُواۜ وَكُلاًّ وَعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يرٌ۟ ٠١

Ve mâ lekum ellâ tunfikû fî sebîlillâhi, ve lillâhi mîrâsus semâvâti vel ard(ardı), lâ yestevî minkum men enfeka min kablil fethi ve kâtel(kâtele), ulâike a’zamu dereceten minellezîne enfekû min ba’du ve kâtelû ve kullen ve adallâhul husnâ, vallâhu bi mâ ta’melûne habîr(habîrun).

Size ne oldu ki, Allah yolunda (mallarınızı) harcamıyorsunuz? Oysa göklerin ve yerin tüm mirası Allah’ındır. (Ey inananlar!) Aranızdan hiçbiri, fetihten önce (Allah yolunda malını) harcayan ve savaşan biriyle eşit olamaz. Onlar, (fetihten) sonra (mallarını) harcayan ve savaşanlardan derece bakımından çok üstündürler. Allah, her birine en iyi mükâfatı vadetmiştir. Allah yaptıklarınızı (daima) çok iyi bilendir.— M.C.Şems