Ahkaf Suresi

1

حٰمٓ ١

Hâ mîm.

H.M.— R. Halife

46:1

2

تَنْز۪يلُ الْكِتَابِ مِنَ اللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَك۪يمِ ٢

Tenzîlul kitâbi minallâhil azîzil hakîm(hakîmi).

Bu kutsal yazının vahyi, Kudretli Olan, En Bilge Olan TANRI’dandır.— R. Halife

46:2

3

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُسَمًّىۜ وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا عَمَّٓا اُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ ٣

Mâ halaknes semâvâti vel arda ve mâ beyne humâ illâ bil hakkı ve ecelin musemmâ(musemmen), vellezîne keferû ammâ unzirû mu’ridûn(mu’ridûne).

Biz gökleri, yeri ve aralarındaki her şeyi, belirli bir amaç ve sınırlı bir süre dışında yaratmadık. İnkâr edenler, kendilerine verilen uyarılara tamamen ilgisizdirler.— R. Halife

46:3

4

قُلْ اَرَاَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ اَرُون۪ي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمٰوَاتِۜ ا۪يتُون۪ي بِكِتَابٍ مِنْ قَبْلِ هٰذَٓا اَوْ اَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ ٤

Kul ereeytum mâ ted’ûne min dûnillâhi erûnî mâzâ halakû minel ardı em lehum şirkun fîs semâvât(semâvâti), îtûnî bi kitâbin min kabli hâzâ ev esâretin min ilmin in kuntum sâdikîn(sâdikîne).

De ki, “Düşünün bakalım TANRI’nın yanına yerleştirmiş olduğunuz o putları. Gösterin bana onların yeryüzünde neyi yarattıklarını. Göklerin bir parçası onların mı? Eğer doğru sözlü iseniz, bana bundan önce başka bir kutsal yazı veya putperestliğinizi destekleyen kanıtlanmış herhangi bir bilgi parçası gösterin.”— R. Halife

46:4

5

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ مَنْ لَا يَسْتَج۪يبُ لَـهُٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَٓائِهِمْ غَافِلُونَ ٥

Ve men edallu mimmen yed’û min dûnillâhi men lâ yestecîbu lehu ilâ yevmil kıyâmeti ve hum an duâihim gâfilûn(gâfilûne).

Diriliş Günü’ne kadar kendilerine asla yanıt veremeyen ve onların tapınmalarından tamamen habersiz olan putları TANRI’nın yanında ilahlaştıranlardan daha fazla kim sapmıştır?— R. Halife

46:5

6

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ اَعْدَٓاءً وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِر۪ينَ ٦

Ve izâ huşiren nâsu kânû lehum a’dâen ve kânû bi ibâdetihim kâfirîn(kâfirîne).

Ve insanlar (Yargı Günü’nde) toplandığı zaman, putları kendilerinin düşmanları haline gelecektir ve onların putperestliğini kınayacaklardır.* [46:6] *46:6 Ayrıca Matta 7:21-23’e bakınız: İsa kendisini “Rab” olarak çağıranları açık bir biçimde sahiplenmeyecektir.— R. Halife

46:6

7

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَٓاءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُب۪ينٌۜ ٧

Ve izâ tutlâ aleyhim âyâtunâ beyyinâtin kâlellezîne keferû lil hakkı lemmâ câehum hâzâ sihrun mubîn(mubînun).

Vahiylerimiz onlara mükemmel bir açıklıkla okunduğunda, inkâr etmiş olanlar kendilerine gelen gerçek için “Bu besbelli ki sihir!” dediler.— R. Halife

46:7

8

اَمْ يَقُولُونَ افْتَرٰيهُۜ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ ل۪ي مِنَ اللّٰهِ شَيْـٔاًۜ هُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُف۪يضُونَ ف۪يهِۜ كَفٰى بِه۪ شَه۪يداً بَيْن۪ي وَبَيْنَكُمْۜ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّح۪يمُ ٨

Em yekûlûnefterâh(yekûlûnefterâhu), kul iniftereytuhu fe lâ temlikûne lî minallahi şey’â(şey’en), huve a’lemu bi mâ tufîdûne fîh(fîhi), kefâ bihî şehîden beynî ve beynekum ve huvel gafûrur rahîm(rahîmu).

“Bunu o uydurdu” dedikleri zaman de ki, “Eğer bunu ben uydurduysam, o zaman siz beni TANRI’dan koruyamazsınız. O, planladığınız her şeyin tamamen farkındadır. Benimle sizin aranızda şahit olarak O yeter. O Bağışlayıcıdır, En Merhametli Olandır.”— R. Halife

46:8

9

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَمَٓا اَدْر۪ي مَا يُفْعَلُ ب۪ي وَلَا بِكُمْۜ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوحٰٓى اِلَيَّ وَمَٓا اَنَا۬ اِلَّا نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌ ٩

Kul mâ kuntu bid’an miner rusuli ve mâ edrî mâ yuf’alu bî ve lâ bikum, in ettebiu illâ mâ yûhâ ileyye ve mâ ene illâ nezîrun mubîn(mubînun).

De ki, “Ben öteki elçilerden farklı değilim. Bana veya size ne olacağı hakkında hiçbir fikrim yok. Ben sadece bana vahyedileni takip ediyorum. Ben esaslı bir uyarıcıdan fazlası değilim.” Dindar Haham Yahuda*— R. Halife

46:9

10

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِه۪ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ عَلٰى مِثْلِه۪ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْـبَرْتُمْۜ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَ۟ ٠١

Kul e reeytum in kâne min indillâhi ve kefertum bihî ve şehide şâhidun min benî isrâîle alâ mislihî fe âmene vestekbertum innallahe lâ yehdîl kavmez zâlimîn(zâlimîne).

De ki, “Ya o TANRI’dansa ve siz de onu inkâr ettiyseniz? İsrailoğullarından bir şahit de benzer bir olguya* şahitlik etti ve iman etti, siz ise kibirlendiniz. Şüphesiz, TANRI kötü insanlara rehberlik etmez.” [46:10] *46:10 Bu şahit, aynı 19-temelli matematiksel kodu kutsal yazıların bozulmamış parçalarında keşfeden Dindar Haham Yahuda’dır (M.S. 11. Yüzyıl) (Ek 1’e bakınız).— R. Halife