Lokman Suresi

1

الٓمٓ۠ ١

Elif lâm mîm.

A.L.M.*— R. Halife

31:1

2

تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْحَك۪يمِۙ ٢

Tilke âyâtul kitâbil hakîm(hakîmi).

Bu (harfler), bu bilgelik kitabının kanıtlarını oluşturur.— R. Halife

31:2

3

هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِن۪ينَۙ ٣

Huden ve rahmeten lil muhsinîn(muhsinîne).

Doğrular için bir yol gösterici ve bir rahmet.— R. Halife

31:3

4

اَلَّذ۪ينَ يُق۪يمُونَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَۜ ٤

Ellezîne yukîmûnes salâte ve yu’tûnez zekâte ve hum bil âhıreti hum yûkinûn(yûkinûne).

Ki onlar İletişim Dualarını (Namazı) yerine getirenlerdir, zorunlu bağışı (Zekâtı) verenlerdir ve Ahiret konusunda tümüyle kesinliğe erişmişlerdir.— R. Halife

31:4

5

اُو۬لٰٓئِكَ عَلٰى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ٥

Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn(muflihûne).

Onlar Rablerinden gelen rehberliği takip ederler ve onlar kazananlardır.— R. Halife

31:5

6

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَر۪ي لَهْوَ الْحَد۪يثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَب۪يلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۙ وَيَتَّخِذَهَا هُزُواًۜ اُو۬لٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُه۪ينٌ ٦

Ve minen nâsi men yeşterî lehvel hadîsi li yudılle an sebîlillâhi bi gayri ilmin ve yettehızehâ huzuvâ(huzuven), ulâike lehum azâbun muhîn(muhînun).

İnsanlar arasında temelsiz Hadislere sarılanlar vardır ve böylelikle bilgisizce başkalarını TANRI’nın yolundan çevirirler ve onu hafife alırlar. Bunlar, utanç verici bir azabı üzerlerine çektiler.— R. Halife

31:6

7

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيَاتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِراً كَاَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ ف۪ٓي اُذُنَيْهِ وَقْراًۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَل۪يمٍ ٧

Ve izâ tutlâ aleyhi âyâtunâ vellâ mustekbiren ke en lem yesma’hâ ke enne fî uzuneyhi vakrâ(vakran), fe beşşirhu bi azâbin elîm(elîmin).

Onlardan birine vahiylerimiz okunduğu zaman, sanki onları hiç işitmemiş gibi, sanki kulakları sağırmış gibi kibirli bir şekilde yüz çevirir. Ona, acı veren bir azabın sözünü ver.— R. Halife

31:7

8

اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّع۪يمِۙ ٨

İnnellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum cennâtun na’îm(na’îmi).

Şüphesiz, iman edip doğru bir hayat sürenler saadet bahçelerini hak ettiler.— R. Halife

31:8

9

خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۜ وَعْدَ اللّٰهِ حَقاًّۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ ٩

Hâlidîne fîhâ, va’dallâhi hakkâ(hakkan), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).

Ebediyen orada ikamet ederler. Bu, TANRI’nın gerçek vaadidir. O Kudretlidir, En Bilge Olandır.— R. Halife

31:9

10

خَلَقَ السَّمٰوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِي الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَم۪يدَ بِكُمْ وَبَثَّ ف۪يهَا مِنْ كُلِّ دَٓابَّةٍۜ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَر۪يمٍ ٠١

Halakas semâvâti bi gayri amedin terevnehâ ve elkâ fîl ardı revâsiye en temîde bikum ve besse fîhâ min kulli dâbbeh(dâbbetin), ve enzelnâ mines semâi mâen fe enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).

Gökleri, görebileceğiniz direkler olmaksızın yarattı. Sizinle birlikte altüst olmasın diye yeryüzünde sabitleyiciler (dağlar) inşa etti ve onun üzerinde her türlü yaratığı yaydı. Biz her türlü güzel bitkiyi yetiştirmek için gökyüzünden su indiririz.— R. Halife