Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Hayır, bu beldeye yemin ederim!— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen bu beldede oturmaktasın,— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Babaya ve çocuğa (yemin ederim ki),— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Muhakkak ki biz, insanı muhtaç halde yarattık.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O, hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

O: “Yığınla mal harcadım.” diyor.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Kendisini hiç kimsenin görmediğini mi sanıyor?— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz ona iki göz vermedik mi?— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil ve iki dudak?— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Biz ona iki yol gösterdik.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Ancak o, sarp yokuşu aşmadı.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Sarp yokuş nedir, bilir misin?— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Zorda ve çaresiz olanın sıkıntısını kaldırmaktır;— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Ya da açlık gününde doyurmaktır,— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakın olan bir yetimi,— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Veya sefalet içindeki bir düşkünü.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da iman edip, sabrı ve merhameti birbirine tavsiye edenlerden olmaktır.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte bunlar kitabı sağdan verilenlerdir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimizi inkâr edenlere gelince, onlar kitabı soldan verilenlerdir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Ateş üzerlerine kapatılacaktır.— H.Öztürk&S.Yılmaz

90:20

Beled

Not Ekle