Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

Güneş dürüldüğünde,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Yıldızlar saçılıp döküldüğünde,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

Dağlar yürütüldüğünde,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

Gebe develer kendi başına terk edildiğinde,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Vahşi hayvanlar toplandığında,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Denizler kaynayıp kabartıldığında,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Nefisler (:canlar) eşleştirildiğinde,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

Ve diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğunda:— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

“Hangi suçtan dolayı öldürüldüğü.”— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

Sayfalar açıldığında,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

Gökyüzü soyulduğunda,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Ateş kızıştırıldığında,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Cennet yakınlaştırıldığında,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

Herkes ne getirdiğini bilmiştir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Yemin olsun; bir sinip bir görünenlere,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

(Geceleyin) akıp gözükenlere,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

Kararmakta olan geceye,— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

Ve ağardığı zaman sabaha yemin olsun ki;— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

O (:vahiy), değerli bir Resulün (getirdiği) sözüdür;— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

O, arşın sahibi katında güç sahibidir ve itibarlıdır.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

Ona itaat edilir, orada güvenilirdir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Arkadaşınız deli değildir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

Muhakkak ki o, onu apaçık ufukta görmüştür.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O, gayb (haberlerini) gizlemez.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

O, kovulmuş şeytanın sözü değildir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

O halde, nereye gidiyorsunuz?— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

O, insanlık için yalnızca bir hatırlatmadır;— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

Sizden dosdoğru bir yol tutturmak isteyenler için.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.— H.Öztürk&S.Yılmaz

81:29

Tekvir

Not Ekle