Mearic Suresi

1

سَاَلَ سَٓائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍۙ ١

Se ele sâilun bi azâbin vâkı’n(vâkıın).

Soran birisi gerçekleşecek olan azabı sordu,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:1

2

لِلْـكَافِر۪ينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌۙ ٢

Lil kâfirîne leyse lehu dâfi’(dâfiun).

Kâfirler için olan ve kimsenin çeviremeyeceği azabı…— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:2

3

مِنَ اللّٰهِ ذِي الْمَعَارِجِۜ ٣

Minallâhi zîl meâric(meârici).

Yüce makamlar sahibi Allah’tan gelen azabı…— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:3

4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ اِلَيْهِ ف۪ي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْس۪ينَ اَلْفَ سَنَةٍۚ ٤

Ta'rucul melâiketu ver rûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdaruhu hamsîne elfe seneh(senetin).

Melekler ve Ruh (:Cebrail) O’na, süresi elli bin yıl olan bir günde yükselirler.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:4

5

فَاصْبِرْ صَبْراً جَم۪يلاً ٥

Fasbir sabren cemîlâ(cemîlen).

O halde güzel bir sabırla sabret.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:5

6

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَع۪يداًۙ ٦

İnnehum yerevnehu baîdâ(baîden).

Onlar, onu (:azabı) uzak görüyorlar,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:6

7

وَنَرٰيهُ قَر۪يباًۜ ٧

Ve nerâhu karîbâ(karîben).

Biz ise onu yakın görüyoruz.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:7

8

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَٓاءُ كَالْمُهْلِۙ ٨

Yevme tekûnus semâu kel muhl(muhli).

O gün gökyüzü erimiş maden gibi olur;— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:8

9

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ ٩

Ve tekûnul cibâlu kel ıhn(ıhni).

Dağlar ise atılmış yün gibi olur,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:9

10

وَلَا يَسْـَٔلُ حَم۪يمٌ حَم۪يماًۚ ٠١

Ve lâ yes’elu hamîmun hamîmâ(hamîmen).

Can dost, can dostunu soramaz.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:10

11

يُبَصَّرُونَهُمْۜ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَد۪ي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَن۪يهِۙ ١١

Yubassarûnehum yeveddul mucrimu lev yeftedî min azâbi yevmi izin bi benîh(benîhi).

Onlar birbirlerine gösterilirler. Mücrim, o günün azabına karşılık olmak üzere oğullarını fidye olarak vermek ister;— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:11

12

وَصَاحِبَتِه۪ وَاَخ۪يهِۙ ٢١

Ve sâhıbetihî ve ahîh(ahîhi).

Eşini ve kardeşini,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:12

13

وَفَص۪يلَتِهِ الَّت۪ي تُـْٔو۪يهِۙ ٣١

Ve fasîletihilletî tu’vîh(tu’vîhi).

Onu barındıran aşiretini;— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:13

14

وَمَنْ فِي الْاَرْضِ جَم۪يعاًۙ ثُمَّ يُنْج۪يهِۙ ٤١

Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).

Yeryüzünde bulunanların hepsini (versin de) sonra da kendini kurtarsın.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:14

15

كَلَّاۜ اِنَّهَا لَظٰىۙ ٥١

Kellâ, innehâ lezâ.

Hayır! Doğrusu o, alevler saçan bir ateştir:— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:15

16

نَزَّاعَةً لِلشَّوٰىۚ ٦١

Nezzâaten liş şevâ.

Derilerini kavurup soyan,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:16

17

تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ ٧١

Ted’û men edbera ve tevellâ.

Yüz çevirip arkasını döneni çağıran,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:17

18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى ٨١

Ve cemea fe ev’â.

Mal biriktirip yığanı da.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:18

19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعاًۙ ٩١

İnnel insâne hulika helûâ(helûan).

İnsan doyumsuz olarak yaratıldı.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:19

20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاًۙ ٠٢

İzâ messehuş şerru cezûâ(cezûan).

Kendisine bir şer dokunduğu zaman sızlanır,— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:20

21

وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاًۙ ١٢

Ve izâ messehul hayru menûâ(menûan).

Ona bir hayır dokununca da cimrilik eder.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:21

22

اِلَّا الْمُصَلّ۪ينَۙ ٢٢

İllel musallîn(musallîne).

Ancak salât edenler hariç;— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:22

23

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَٓائِمُونَۖ ٣٢

Ellezîne hum alâ salâtihim dâimûn(dâimûne).

Onlar salâtlarında süreklidirler.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:23

24

وَالَّذ۪ينَ ف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌۙ ٤٢

Vellezîne fî emvâlihim hakkun ma’lûm(ma’lûmun).

Onlar mallarından belirli bir hak ayırırlar;— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:24

25

لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِۖ ٥٢

Lis sâili vel mahrûm(mahrûmi).

İsteyenler ve mahrum bırakılanlar için.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:25

26

وَالَّذ۪ينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۖ ٦٢

Vellezîne yusaddikûne bi yevmid dîn(dîni).

Onlar din gününü tasdik ederler.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:26

27

وَالَّذ۪ينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَۚ ٧٢

Vellezîne hum min azâbi rabbihim muşfikûn(muşfikûne).

Onlar Rablerinin azabından (dolayı) kaygı içindedirler.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:27

28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۚ ٨٢

İnne azâbe rabbihim gayru me’mûn(me’mûnin).

Çünkü Rablerinin azabından emin olunmaz.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:28

29

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ ٩٢

Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).

Onlar ırzlarını koruyan kimselerdir;— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:29

30

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ ٠٣

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).

Eşleri yani bir sözleşme ile yanlarında bulunanlar hariç. Onlar (bundan dolayı) kınanmazlar.— H.Öztürk&S.Yılmaz

70:30

Mearic

Not Ekle