Tur Suresi

1

وَالطُّورِۙ ١

Vet tûri.

Tûr’a yemin olsun,— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:1

2

وَكِتَابٍ مَسْطُورٍۙ ٢

Ve kitâbin mestûrin.

Satır satır yazılmış kitaba,— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:2

3

ف۪ي رَقٍّ مَنْشُورٍۙ ٣

Fî rakkın menşûrin.

Yayılmış ince deri üzerine (yazılı)…— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:3

4

وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِۙ ٤

Vel beytil ma’mûri.

Beyt-i Ma’mûr’a (:Kâbe’ye),— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:4

5

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِۙ ٥

Ves sakfil merfûi.

Yükseltilmiş tavana (:göğe),— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:5

6

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِۙ ٦

Vel bahril mescûri.

Kabaran denize yemin olsun ki,— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:6

7

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِـعٌۙ ٧

İnne azâbe rabbike le vâkı’un.

Rabbinin azabı elbette gerçekleşecektir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:7

8

مَا لَهُ مِنْ دَافِـعٍۙ ٨

Mâ lehu min dâfiin.

Onu geri çevirecek kimse yoktur.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:8

9

يَوْمَ تَمُورُ السَّمَٓاءُ مَوْراًۙ ٩

Yevme temûrus semâu mevren.

O gün gök sarsıldıkça sarsılır,— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:9

10

وَتَس۪يرُ الْجِبَالُ سَيْراًۜ ٠١

Ve tesîrul cibâlu seyrâ(seyren).

Dağlar da yürüdükçe yürür.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:10

11

فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ ١١

Fe veylun yevme izin lil mukezzibîne.

O gün, yalanlayanların vay haline!— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:11

12

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي خَوْضٍ يَلْعَبُونَۢ ٢١

Ellezîne hum fî havdın yel’abûn(yel’abûne).

Onlar boş şeylere dalıp oyalanıyorlar.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:12

13

يَوْمَ يُدَعُّونَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعاًّۜ ٣١

Yevme yude’ûne ilâ nâri cehenneme de’â(de’an).

O gün itile kakıla cehennem ateşine atılırlar.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:13

14

هٰذِهِ النَّارُ الَّت۪ي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ٤١

Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn(tukezzibûne).

Yalanlamakta olduğunuz ateş budur!— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:14

15

اَفَسِحْرٌ هٰذَٓا اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ٥١

E fe sihrun hâzâ em entum lâ tubsirûn(tubsirûne).

Bu da mı sihir? Yoksa siz mi görmüyorsunuz?— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:15

16

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُٓوا اَوْ لَا تَصْبِرُواۚ سَوَٓاءٌ عَلَيْكُمْۜ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٦١

Islevhâ fasbirû ev lâ tasbirû sevâun aleykum, innemâ tuczevne mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

Yaslanın oraya! İster sabredin ister sabretmeyin, sizin için birdir. Ancak yaptıklarınızın karşılığını görüyorsunuz.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:16

17

اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي جَنَّاتٍ وَنَع۪يمٍۙ ٧١

İnnel muttekîne fî cennâtin ve naîmin.

Muttakiler, cennetlerde ve nimetler içindedirler.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:17

18

فَاكِه۪ينَ بِمَٓا اٰتٰيهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰيهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَح۪يمِ ٨١

Fâkihîne bi mâ âtâhum rabbuhum, ve vekâhum rabbuhum azâbel cahîm(cahîmi).

Rablerinin kendilerine verdikleri ile sefa sürerler. Rableri onları ateşin azabından korumuştur.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:18

19

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَن۪ٓيـٔاً بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۙ ٩١

Kulû veşrebû henîen bi mâ kuntum ta’melûne.

Yaptıklarınızın karşılığı olarak afiyetle yiyin, için!— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:19

20

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلٰى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍۚ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ ع۪ينٍ ٠٢

Muttekiîne alâ sururin masfûfeh(masfûfetin), ve zevvecnâhum bi hûrin înin.

Özenle dizilmiş tahtlarda kurulmuşlardır. Onlara iri gözlü hurileri eş olarak vermişizdir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:20

21

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِا۪يمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَٓا اَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍۜ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَه۪ينٌ ١٢

Vellezîne âmenû vettebeathum zurriyyetuhum bi îmânin elhaknâ bihim zurriyyetehum ve mâ eletnâhum min amelihim min şey’in, kullumriin bi mâ kesebe rehînun.

İman edenlere ve kendilerini inançta izleyen soylarına gelince, biz onların soylarını da kendilerine katacağız. Onların amellerinden de hiçbir şeyi eksiltmeyeceğiz. Herkes kendi kazandığına karşılık bir rehindir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:21

22

وَاَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ٢٢

Ve emdednâhum bi fâkihetin ve lahmin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Onlara meyvelerden, etlerden ve canlarının çektiği şeylerden bol bol vereceğiz.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:22

23

يَتَنَازَعُونَ ف۪يهَا كَأْساً لَا لَغْوٌ ف۪يهَا وَلَا تَأْث۪يمٌ ٣٢

Yetenâzeûne fîhâ ke’sen lâ lagvun fîhâ ve lâ te’sîmun.

Orada birbirlerine, boş konuşmaya ve günaha girmeye (neden) olmayan kadehler uzatacaklar.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:23

24

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ۬ مَكْنُونٌ ٤٢

Ve yetûfu aleyhim gılmânun lehum ke ennehum lû’luun meknûnun.

Hizmetlerine verilmiş gençler etraflarında dönüp dolaşırlar. Sanki onlar saklı birer incidir.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:24

25

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٥٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Dönüp birbirlerine sormaya başlarlar.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:25

26

قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ ف۪ٓي اَهْلِنَا مُشْفِق۪ينَ ٦٢

Kâlû innâ kunnâ kablu fî ehlinâ muşfikîn(muşfikîne).

Şöyle derler: “Biz ailemizin yanında daha önce kaygı içindeydik.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:26

27

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰينَا عَذَابَ السَّمُومِ ٧٢

Fe mennallâhu aleynâ ve vekânâ azâbes semûm(semûmi).

Allah bize lütfetti de bizi içe işleyen bir azaptan korudu.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:27

28

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُۜ اِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّح۪يمُ۟ ٨٢

İnnâ kunnâ min kablu ned’ûh(ned’ûhu), innehu huvel berrur rahîm(rahîmu).

Biz önceden de O’na yakarıyorduk. O Berr (:sonsuz iyilik sahibi)dir, Rahîm’dir.”— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:28

29

فَذَكِّرْ فَمَٓا اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍۜ ٩٢

Fe zekkir fe mâ ente bi ni’meti rabbike bi kâhinin ve lâ mecnûn(mecnûnin).

Sen hatırlat! Çünkü sen, Rabbinin nimeti sayesinde ne kâhinsin ne de deli.— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:29

30

اَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِه۪ رَيْبَ الْمَنُونِ ٠٣

Em yekûlûne şâirun neterabbesu bihî reybel menûni.

Yoksa onlar: “O, başına felaket gelmesini gözlediğimiz bir şairdir.” mi diyorlar?— H.Öztürk&S.Yılmaz

52:30

Tur

Not Ekle