Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Bu kente ant olsun ki,— İ. H. Baltacıoğlu

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

sen bir gün oraya gireceksin.— İ. H. Baltacıoğlu

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Babaya da, doğana da ant olsun ki,— İ. H. Baltacıoğlu

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

doğrusu biz insanı acı çekmek için yarattık.— İ. H. Baltacıoğlu

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O, kimsenin kendisine gücü yetmiyecek mi sanıyor?— İ. H. Baltacıoğlu

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

O: "Ben yığınla mal tüketmişimdir" diyor.— İ. H. Baltacıoğlu

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

O, kimse kendisini görmez mi sanıyor?— İ. H. Baltacıoğlu

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz ona iki göz vermedik mi?— İ. H. Baltacıoğlu

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Ona bir dille iki dudak da vermedik mi?— İ. H. Baltacıoğlu

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Biz ona iki yol da göstermedik mi?— İ. H. Baltacıoğlu

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Ancak o sarp yokuşa çıkamadı.— İ. H. Baltacıoğlu

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Sarp yokuş nedir bilir misin?— İ. H. Baltacıoğlu

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Kul boşlamaktır,— İ. H. Baltacıoğlu

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Ya kıtlık gününde yemek yedirmektir,— İ. H. Baltacıoğlu

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakınlığı olan bir öksüze,— İ. H. Baltacıoğlu

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Ya da sürünen bir yoksula.— İ. H. Baltacıoğlu

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da, inanan, biribirine katlanmayı, acımayı salık veren kimselerden olmaktır.— İ. H. Baltacıoğlu

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte bunları yapanlar sağcılardır.— İ. H. Baltacıoğlu

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Belgelerimizi tanımıyan kimseler de solculardır.— İ. H. Baltacıoğlu

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onların her yanını ateş saracaktır.— İ. H. Baltacıoğlu

90:20

Beled

Not Ekle