Abese Suresi

1

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ ١

Abese ve tevellâ.

Yüzünü ekşitti, arkasını döndü,— İ. H. Baltacıoğlu

80:1

2

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ ٢

En câehul a’mâ.

O kör geldi diye.— İ. H. Baltacıoğlu

80:2

3

وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ ٣

Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ.

Ne bilirsin, belki arınacaktı,— İ. H. Baltacıoğlu

80:3

4

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۜ ٤

Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ.

ya da öğüt alacak, öğütten yararlanacaktı?— İ. H. Baltacıoğlu

80:4

5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ ٥

Emmâ menistagnâ.

Oysaki kimseden hiç bir yardım istemiyene gelince,— İ. H. Baltacıoğlu

80:5

6

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ ٦

Fe ente lehu tesaddâ.

sen tutup onun üzerine düşüyorsun!— İ. H. Baltacıoğlu

80:6

7

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ ٧

Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ.

Onun arınmamasından sana ne?— İ. H. Baltacıoğlu

80:7

8

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ ٨

Ve emmâ men câeke yes’â.

Oysaki sana koşup gelen o kimse— İ. H. Baltacıoğlu

80:8

9

وَهُوَ يَخْشٰىۙ ٩

Ve huve yahşâ.

Allah’tan ürküp dururken,— İ. H. Baltacıoğlu

80:9

10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ ٠١

Fe ente anhu telehhâ.

sen ona bırakıyorsun!— İ. H. Baltacıoğlu

80:10

11

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ ١١

Kellâ innehâ tezkirah(tezkiratun).

Sakın bir daha böyle yapma. Çünkü o bir öğüttür.— İ. H. Baltacıoğlu

80:11

12

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ ٢١

Fe men şâe zekerah(zekerahu).

Onun için diliyen onu tutar.— İ. H. Baltacıoğlu

80:12

13

ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ ٣١

Fî suhufin mukerrameh(mukerrametin).

O, kutlu sayfalar üzerindedir,— İ. H. Baltacıoğlu

80:13

14

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ ٤١

Merfûatin mutahherah(mutahheratin).

yüce, arı sayfalar üzerinde.— İ. H. Baltacıoğlu

80:14

15

بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ ٥١

Bi eydî seferah(seferatin).

Elçilerin elleriyle yazılmıştır,— İ. H. Baltacıoğlu

80:15

16

كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ ٦١

Kirâmin berarah(beraratin).

saygıdeğer, akyüzlü elçiler.— İ. H. Baltacıoğlu

80:16

17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ ٧١

Kutilel insânu mâ ekferah(ekferahu).

Canı çıkacısa insan! İyilik bilmez ki1— İ. H. Baltacıoğlu

80:17

18

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُۜ ٨١

Min eyyi şey’in halakah(halakahu).

Allah onu neden yarattı, ya!— İ. H. Baltacıoğlu

80:18

19

مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ ٩١

Min nutfeh(nutfetin), halakahu fe kadderah(kadderahu).

Bir atmık damlasından yarattı, sonra ona biçim verdi.— İ. H. Baltacıoğlu

80:19

20

ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ ٠٢

Summes sebîle yesserah(yesserahu).

Sonra onun yolunu kolaylaştırdı.— İ. H. Baltacıoğlu

80:20

21

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ ١٢

Summe emâtehu fe akberah(akberahu).

Sonra onu öldürüp sine soktu.— İ. H. Baltacıoğlu

80:21

22

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُۜ ٢٢

Summe izâ şâe enşerah(enşerahu).

Sonra dileyince onu yeniden diriltecek.— İ. H. Baltacıoğlu

80:22

23

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ ٣٢

Kellâ lemmâ yakdı mâ emerah(emerahu).

Doğrusu, o, Allah’ın buyruklarını yerine getirmemiştir.— İ. H. Baltacıoğlu

80:23

24

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ ٤٢

Felyanzuril insânu ilâ taâmih(taâmihî).

Bir de insan yediğine içtiğine bir göz atsın bakalım.— İ. H. Baltacıoğlu

80:24

25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَباًّۙ ٥٢

Ennâ sabebnel mâe sabbâ(sabben).

Gerçekten Biz yağmuru bol bol yağdırdık.— İ. H. Baltacıoğlu

80:25

26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقاًّۙ ٦٢

Summe şekaknel arda şakkâ(şakkan).

Sonra toprağı yardıkça yardık.— İ. H. Baltacıoğlu

80:26

27

فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَباًّۙ ٧٢

Fe enbetnâ fîhâ habbâ(habben).

Böylelikle orada taneler bitirdik,— İ. H. Baltacıoğlu

80:27

28

وَعِنَباً وَقَضْباًۙ ٨٢

Ve ineben ve kadbâ(kadben).

üzüm, yonca,— İ. H. Baltacıoğlu

80:28

29

وَزَيْتُوناً وَنَخْلاًۙ ٩٢

Ve zeytûnen ve nahlâ(nahlen).

zeytin, hurma,— İ. H. Baltacıoğlu

80:29

30

وَحَدَٓائِقَ غُلْباًۙ ٠٣

Ve hadâika gulbâ(gulben).

gür ağaçlı bahçeler,— İ. H. Baltacıoğlu

80:30

Abese

Not Ekle