Hucurat Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَاتَّقُوا اللّٰهَۜ اِنَّ اللّٰهَ سَم۪يعٌ عَل۪يمٌ ١

Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tukaddimû beyne yedeyillâhi ve resûlihî vettekûllâh(vettekûllâhe), innallâhe semîun alîm(alîmun).

Ey inananlar! Sakın Allah’ın, elçisinin buyruklarına karşı durmayın. Allah’tan sakının. Çünkü Allah işiticidir, görücüdür.— İ. H. Baltacıoğlu

49:1

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَرْفَعُٓوا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ٢

Ya eyyuhâllezîne âmenû lâ terfeû asvâtekum fevka savtin nebiyyi ve lâ techerû lehu bil kavli ke cehri ba’dıkum li ba’dın en tahbeta a’mâlukum ve entum lâ teş’urûn(teş’urûne).

Ey inananlar! Sesiniz elçinin sesini boğmasın. Onunla, biribirinizle konuşur gibi, yüksek sesle, bağıra çağıra, konuşmayın. Yoksa hiç bilginiz olmadan bütün işledikleriniz boşa gider.— İ. H. Baltacıoğlu

49:2

اِنَّ الَّذ۪ينَ يَغُضُّونَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۜ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَاَجْرٌ عَظ۪يمٌ ٣

İnnellezîne yeguddûne asvâtehum inde resûlillâhi ulâikel lezînemtehanallâhu kulûbehum lit takvâ lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).

O kimseler ki Allah elçisinin yanında seslerini alçaltırlar, bunlar Allah’ın yüreklerini sakınırlıkla sınadığı kimselerdir. Onlar için yarlıganma, pek büyük bir karşılık vardır.— İ. H. Baltacıoğlu

49:3

اِنَّ الَّذ۪ينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَٓاءِ الْحُجُرَاتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ٤

İnnellezîne yunâdûneke min verâil hucurâti ekseruhum lâ ya’kılûn(ya’kılûne).

O kimseler ki sen odadayken dışarıdan ünlerler, işte onların birçoğu düşünmiyenlerdir.— İ. H. Baltacıoğlu

49:4

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْۜ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ ٥

Ve lev ennehum saberû hattâ tahruce ileyhim le kâne hayren lehum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).

İşte onlar senin dışarı çıkmanı beklemiş olsalardı kendileri için daha iyi olurdu. Allah yarlıgayıcıdır, esirgeyicidir.— İ. H. Baltacıoğlu

49:5

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِنْ جَٓاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ۬ فَتَبَيَّنُٓوا اَنْ تُص۪يبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نَادِم۪ينَ ٦

Yâ eyyuhâllezîne âmenû in câekum fâsikun bi nebein fe tebeyyenû en tusîbû kavmen bi cehâletin fe tusbihû alâ mâ fealtum nâdimîn(nâdimîne).

Ey inananlar! Eğer bir karıştırıcı size bir haber getirecek olursa onun doğru olup olmadığını araştırın. Yoksa yanlışlıkla bir ulusa sataşıp da sonra ettiğinize yanmıyasınız.— İ. H. Baltacıoğlu

49:6

وَاعْلَمُٓوا اَنَّ ف۪يكُمْ رَسُولَ اللّٰهِۜ لَوْ يُط۪يعُكُمْ ف۪ي كَث۪يرٍ مِنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْا۪يمَانَ وَزَيَّـنَهُ ف۪ي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَۙ ٧

Va’lemû enne fîkum resûlallâh(resûlallâhi), lev yutîukum fî kesîrin minel emri le anittum ve lâkinnallâhe habbebe ileykumul îmâne ve zeyyenehu fî kulûbikum, ve kerrehe ileykumul kufre vel fusûka vel isyân(isyâne), ulâike humur râşidûn(râşidûne).

Unutmayın ki Allah’ın elçisi işte aranızdadır. Eğer o birçok işlerde size boyun eğmiş olsaydı size yazık olurdu. Ancak Allah size inancı sevdirdi, o inancı gönüllerinizde güzelleştirdi, Allah tanımazlığı, karıştırıcılığı, ayaklanmayı sizlere iğrenç gösterdi. İşte doğru yolu tutanlar bunlardır.— İ. H. Baltacıoğlu

49:7

فَضْلاً مِنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةًۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ ٨

Fadlen minallâhi ve ni’meh(ni’meten), vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).

Bu da Allah’ın kayırıcılığı, iyiliği yüzündendir. Allah bilicidir, doğruyu bildiricidir.— İ. H. Baltacıoğlu

49:8

وَاِنْ طَٓائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ اقْتَتَلُوا فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْ بَغَتْ اِحْدٰيهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّت۪ي تَبْغ۪ي حَتّٰى تَف۪ٓيءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِۚ فَاِنْ فَٓاءَتْ فَاَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُواۜ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِط۪ينَ ٩

Ve in tâifetâni minel mû’mînînektetelû fe aslihû beyne humâ, fe in begat ihdâhumâ alel uhrâ fe kâtilûlletî tebgî hattâ tefîe ilâ emrillâh(emrillâhi), fe in fâet fe aslihû beynehumâ bil adli ve aksitû, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).

Eğer inananlardan iki bölük biribirleriyle vuruşacak olurlarsa, onların aralarını buluverin. Eğer onlardan biri ötekine yine de saldırıp duruyorsa, artık Allah’ın buyruğuna boyun eğinceye kadar saldıranla vuruşun. Bunun üzerine dönecek olursa siz de doğruluğa en uygun olarak aralarını bulun. Ölçülü olun. Çünkü Allah ölçülü olanları sever.— İ. H. Baltacıoğlu

49:9

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ۟ ٠١

İnnemel mû’minûne ihvetun fe aslihû beyne ehaveykum vettekûllâhe leallekum turhamûn(turhamûne).

Çünkü inananlar, biribirleriyle kardeştirler. Onun için bu iki kardeşin arasını bulun. Allah’tan sakının ki esirgenesiniz.— İ. H. Baltacıoğlu