Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

O gün güneş dürülüp körletilince,— İ. H. Baltacıoğlu

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

yıldızlar bulanıp dökülünce,— İ. H. Baltacıoğlu

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

dağlar yerlerinden oynatılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

gebe develer başıboş bırakılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

yabani hayvanlar bir araya gelince,— İ. H. Baltacıoğlu

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

denizler kaynaştırılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

tenle tin birleşince,— İ. H. Baltacıoğlu

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

diri diri gömülen kız için sorulunca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

hangi suçtan öldürüldü denilince,— İ. H. Baltacıoğlu

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

defterler açılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

gökyüzü yerinden oynatılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Cehennem ateşi kızdırılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Cennet yaklaştırılınca,— İ. H. Baltacıoğlu

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

herkes kendisi için ne düzdüyse orada onu bulacaktır.— İ. H. Baltacıoğlu

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Ant ederim geceleri ortaya çıkan,— İ. H. Baltacıoğlu

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

gündüzleri sinen yıldızlara,— İ. H. Baltacıoğlu

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

karamaya başlıyan geceye,— İ. H. Baltacıoğlu

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

ağarmıya başlıyan tan yerine ki,— İ. H. Baltacıoğlu

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

işte Kur’an görklü bir elçinin , Cebrail’in bildirdiği sözdür,— İ. H. Baltacıoğlu

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

ulu egelik kendinde olan Allah’ın katında, değeri yüksek,— İ. H. Baltacıoğlu

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

kendisine boyun eğilen, güvenilen, bir elçinin bildirdiği sözdür.— İ. H. Baltacıoğlu

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Sizin yoldaşınız deli değildir.— İ. H. Baltacıoğlu

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

Ant olsun ki o, Cebrail’i güneşin doğduğu apaçık ufukta görmüştür.— İ. H. Baltacıoğlu

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O, bilinmiyenlerden Allah’ın gönlüne bildirdiklerini hiç gizlememiştir.— İ. H. Baltacıoğlu

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

Kur’an, kovulmuş Şeytan’ın sözü değildir.— İ. H. Baltacıoğlu

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

Öyleyse, bu tuttuğunuz yol nedir?— İ. H. Baltacıoğlu

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

Kur’an bütün insanlar için yalnız öğüttür, o kadar,— İ. H. Baltacıoğlu

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

içinizde doğruluğu isteyenler için.— İ. H. Baltacıoğlu

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Bütün varlıkların çalabı olan Allah dilemedikçe siz de dileyemezsiniz.— İ. H. Baltacıoğlu

81:29

Tekvir

Not Ekle