Sad Suresi

1

صٓ وَالْقُرْاٰنِ ذِي الذِّكْرِۜ ١

Sâd, vel kur’âni zîz zikr(zikri).

Sad, öğüt taşıyan Kur’an’a ant olsun ki,— İ. H. Baltacıoğlu

38:1

2

بَلِ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا ف۪ي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ٢

Belillezîne keferû fî ızzetin ve şikâk(şikâkın).

O tanımazlar büyüklük taslamakta, karşı durmaktadırlar.— İ. H. Baltacıoğlu

38:2

3

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ ح۪ينَ مَنَاصٍ ٣

Kem ehleknâ min kablihim min karnin fe nâdev ve lâte hîne menâs(menâsin).

Biz onlardan önce nice soyları yok etmiştik. Onlar da çağrışıp durmuşlardı. Oysaki artık kurtulma sırası değildi.— İ. H. Baltacıoğlu

38:3

4

وَعَجِبُٓوا اَنْ جَٓاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْۘ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌۚ ٤

Ve acibû en câehum munzirun minhum ve kâlel kâfirûne hâzâ sâhırun kezzâb(kezzâbun).

O tanımazlar kendi aralarından bir uyarıcının gelmesine şaştılar da: "Bu, büyücünün, yalancının biri!— İ. H. Baltacıoğlu

38:4

5

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهاً وَاحِداًۚ اِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ ٥

E cealel âlihete ilâhen vâhıdâ(vâhıden), inne hâzâ le şey’un ucâb(ucâbun).

O, bütün tanrıları birleştirip de bir tek tanrı yapıyor öyle mi? Doğrusu, şaşılacak iş bu!"— İ. H. Baltacıoğlu

38:5

6

وَانْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُۚ ٦

Ventalekal meleu minhum enimşû vasbirû alâ âlihetikum inne hâzâ le şey’un yurâd(yurâdu).

İçlerinden ileri gelenler onlara şu sözleri söyleyip savuştular: "Haydi gidin, sakın tanrılarınıza tapmaktan ayrılmayın. Çünkü sizden istenen yalnız budur.— İ. H. Baltacıoğlu

38:6

7

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِۚ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ ٧

Mâ semi’nâ bi hâzâ fîl milletil âhıreh(âhıreti), in hâzâ illâhtilâk(illâhtilâkun).

Biz başka hiç bir dinde bunun sözünün edildiğini işitmedik. Onun için bu, olsa olsa, uydurma olacak.— İ. H. Baltacıoğlu

38:7

8

ءَاُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنَاۜ بَلْ هُمْ ف۪ي شَكٍّ مِنْ ذِكْر۪يۚ بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِۜ ٨

E unzile aleyhiz zikru min beyninâ, bel hum fî şekkin min zikrî, bel lemmâ yezûkû azâb(azâbi).

Kur’an bizim aramızda yalnız ona mı bildirildi?" diyorlar, besbelli ki onlar Benim Kitap’ıma karşı şüphe içindedirler. Besbelli ki onlar Benim azabımı henüz tatmamışlardır.— İ. H. Baltacıoğlu

38:8

9

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَٓائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَز۪يزِ الْوَهَّابِۚ ٩

Em indehum hazâinu rahmeti rabbikel azîzil vehhâb(vehhâbi).

Yoksa erkli, vergisi bol olan çalabının bütün esirgeyicilik hazineleri onların yanında mı?— İ. H. Baltacıoğlu

38:9

10

اَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا۠ فَلْيَرْتَقُوا فِي الْاَسْبَابِ ٠١

Em lehum mulkus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ, felyertekû fîl esbâb(esbâbi).

Ya da yerlerin, göklerin, her ikisi arasındakilerin hakanlığı onların elinde mi? Eğer öyleyse, iplere yapışsınlar da göklere tırmansınlar.— İ. H. Baltacıoğlu