Kıyame Suresi

1

لَٓا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ ١

Lâ uksimu bi yevmil kıyâmeh(kıyâmeti).

Kuşkusuz (bütün ölenlerin diriltileceği) kalkış (kıyamet) gününe kasem (yemin) ederim ki...— A.Ahmet Akgül

75:1

2

وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢

Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeh(levvâmeti).

Ve yine gerçekten (keyfine ve şeytani dürtülere kapılarak düşünce ve davranışlarını kontrol altına alamayıp kötülüğe kaymaları, böylece ibadet ve hizmetten kaytarmaları nedeniyle) sürekli ve çok içtenlikli (olarak) kendini kınayıp duran (vicdanını uyaran) nefse (sorumlu ve şuurlu kimseye) de kasem ederim (ki: Hataları, günahları ve haksızlıkları nedeniyle; pişmanlık duyarak ve vicdanına kulak asarak kendisini suçlayıp sorumlu tutan kimseler, doğru istikamettedir ve bu tavır kişisel olgunlaşmanın ilk basamağı ve işaretidir.)— A.Ahmet Akgül

75:2

3

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُۜ ٣

E yahsebul insânu ellen necmea ızâ meh(mehu).

(Gafil ve kâfir) İnsan, Bizim onun kemiklerini kesinlikle (tekrar diriltip) bir araya getirmeyeceğimizi mi zan ve hesap etmektedir?— A.Ahmet Akgül

75:3

4

بَلٰى قَادِر۪ينَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ٤

Belâ kâdirîne alâ en nusevviye benâ neh(nehu).

Bilakis, Biz onun (her insanın asla bir başkasına benzemeyen ve taklit edilmeyen imzası bilinen) parmak uçlarını dahi derleyip (yeniden ve aynen) düzene koyarak eski haline getirmeye Kâdiriz (ve bunu gerçekleştireceğiz) .— A.Ahmet Akgül

75:4

5

بَلْ يُر۪يدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهُۚ ٥

Bel yurîdul insânu li yefcure emâmeh(emâmehu).

Ancak (maalesef çoğu) insan (sonunun kötü olacağını bile bile) , önündeki (kalan ömür günlerini) fısk-u fücurla (günah ve ahlâksızlıkla) sürdürmek istemektedir.— A.Ahmet Akgül

75:5

6

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۜ ٦

Yes’elu eyyâne yevmul kıyâmeh(kıyâmeti).

(Bunlar; hadi canım!) "Kıyamet günü de ne vakit (gelecekmiş?) ” diye (alay ederek) sorup (gafletine devam etmektedir) .— A.Ahmet Akgül

75:6

7

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ ٧

Fe izâ berikal basar(basaru).

Ama (ölüm ve kıyamet gelip çattığı, böylece) göz ’kamaşıp da (korkudan) kaydığı,’— A.Ahmet Akgül

75:7

8

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ ٨

Ve hasefel kamer(kameru).

Ay karardığı,— A.Ahmet Akgül

75:8

9

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ ٩

Ve cumiaş şemsu vel kamer(kameru).

Güneş ve Ay birleştirilip (eski halini, nur ve enerji şeklini aldığı) zaman;— A.Ahmet Akgül

75:9

10

يَقُولُ الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ ٠١

Yekûlul insânu yevme izin eynel meferr(meferru).

İşte insan o gün: "Kaçış nereye (kime sığınabilirim) ?" diyerek (acizliğini ve çaresizliğini görecektir) .— A.Ahmet Akgül