Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

1-2 Yaratan Rabbinin adıyla (Rabbin adına sana okunan şekliyle) oku (ve bildir insanlara). O insanı bir alak’tan (rahim duvarına asılmış zigottan/aşılanmış yumurtadan) yarattı. [bk. 22/5; 23/13-14]— H.T.Feyizli

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

3-4-5 Oku, insana bilmediğini öğreten, kalemle (yazmayı) öğreten Rabbin en büyük kerem sahibidir.— H.T.Feyizli

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

3-4-5 Oku, insana bilmediğini öğreten, kalemle (yazmayı) öğreten Rabbin en büyük kerem sahibidir.— H.T.Feyizli

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

3-4-5 Oku, insana bilmediğini öğreten, kalemle (yazmayı) öğreten Rabbin en büyük kerem sahibidir.— H.T.Feyizli

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

6-7 Ama doğrusu insan, kendisini müstağnî (Allah’a karşı ihtiyaçsız) görmesiyle azar (tâğûtlaşır, rablaşır/kendini tanrılaştırır).— H.T.Feyizli

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

6-7 Ama doğrusu insan, kendisini müstağnî (Allah’a karşı ihtiyaçsız) görmesiyle azar (tâğûtlaşır, rablaşır/kendini tanrılaştırır).— H.T.Feyizli

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Şüphesiz dönüş ancak Rabbinedir.— H.T.Feyizli

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

9-10 Gördün mü, namaz kılarken bir kulu men edeni(n hali nice oldu)? (Kureyş kabilesi içinde önemli bir mevkiye sahip olan ve kendisini yeterli görüp Allah’a ihtiyaç duymayan Ebû Cehil, Hz. Peygamber namaz kılarken boynuna basıp ona engel olmak istemişti. Fakat daha yanına varınca gözüne ateş hendeği ve bazı kanatlılar gözükünce titreyerek geri dönüp kaçtı.)— H.T.Feyizli

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.