Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Andolsun Güneşe ve onun göz alıcı aydınlığına. 74/4, 92/2— M. Çavdar

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Onu izleyip meydana çıkan Aya. 21/33, 36/40— M. Çavdar

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Güneşin ışığını ortaya çıkardığında gündüze. 10/6, 17/12— M. Çavdar

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Onu karanlıkla örttüğünde geceye. 22/61, 39/5— M. Çavdar

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Gökyüzüne ve onu ayakta tutan sisteme. 11/7, 18/7— M. Çavdar

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yeryüzüne ve onu kuşatan bitki örtüsüne. 13/3, 16/12...16— M. Çavdar

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

İnsan benliğine ve onu yaratılış amacına uygun donatılmasına. 15/29, 76/1...4— M. Çavdar

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Bu çerçevede ona hem iyiyi hem de kötüyü ilham edecek olan iç donanıma. 30/30, 41/52-53— M. Çavdar

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Artık kendini kötülükten arındıran kurtuluşa ermiştir. 24/21, 79/40-41— M. Çavdar

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Kim de kendini kirletip kötülüğe boğar ise mahvolmuştur. 25/43, 45/23— M. Çavdar

91:10

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ ١١

Kezzebet semûdu bi tagvâhâ.

Hani Semud kavmi azgınlığı yüzünden elçilerini yalanlamıştı. 7/73-74, 41/17— M. Çavdar

91:11

اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ ٢١

İzin baase eşkâhâ.

Onların en azgınları ileri atılmıştı. 11/62, 17/59— M. Çavdar

91:12

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠ ٣١

Fe kâle lehum resûlullâhi nâkatallâhi ve sukyâhâ.

Oysa Allah’ın elçisi, onlara: -Allah’ın devesine ve onun su içme hakkına saygı gösterin! Demişti. 26/155, 54/27-28— M. Çavdar

91:13

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰيهَاۙۖ ٤١

Fe kezzebûhu fe akarûhâ fe demdeme aleyhim rabbuhum bi zenbihim fe sevvâhâ.

Onu yalanladılar ve deveyi kestiler de Rabbleri suçları sebebiyle onları kırıp geçirdi, yerle bir etti. . 7/77, 11/65— M. Çavdar

91:14

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا ٥١

Ve lâ yehâfu ukbâhâ.

Oysa onlar böyle bir cezalandırılma korkusu taşımıyorlardı. 16/36, 20/128, 30/9— M. Çavdar

91:15

Şems

Not Ekle