Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Ötesi yok, işte ben yemin ediyorum bu beldeye. 25/7…10, 93/1...11— M. Çavdar

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Ki sen de bu beldenin şerefli bir sakinisin. 3/96, 94/1...8— M. Çavdar

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

O babaya ve o oğula ki. 2/124...134, 6/83...90— M. Çavdar

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Biz insanı meşakkatlere dayanıklı yarattık. 3/195, 13/22— M. Çavdar

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

Şimdi bu insan kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor? 18/49, 86/4— M. Çavdar

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

– Bir de kalkmış “Ben bu uğurda yığınla servet harcadım” diyor. 28/76...82, 39/49— M. Çavdar

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

O, kendisini kimsenin görmediğini mi sanıyor? 57/4, 58/7— M. Çavdar

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Peki biz ona görmesi için iki göz vermedik mi? 16/78, 67/23— M. Çavdar

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Konuşabilmesi için de bir dil, iki dudak vermedik mi? 3/6, 22/5-6— M. Çavdar

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Yine ona biri eğri diğeri doğru iki de yol göstermedik mi? 17/9-10, 76/1...6— M. Çavdar

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Ama ne var ki o, sarp yokuşu aşamadı. 28/77, 89/15...24— M. Çavdar

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Sarp yokuş nedir sen bilir misin? 2/155-156, 34/39— M. Çavdar

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

O, özgür olmayanı özgürlüğüne kavuşturmaktır. 2/177, 4/36— M. Çavdar

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Veya kıtlık zamanında bir fakiri doyurmaktır. 76/7...24— M. Çavdar

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Mesela yakınında olan bir yetimi. 4/2-6— M. Çavdar

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Veya yurtsuz yuvasız bir düşkünü. 89/15...24— M. Çavdar

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra da iman edip, birbirlerine sabrı ve merhameti tavsiye edenlerden olmaktır. 3/104, 103/1...3— M. Çavdar

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte amel defterini sağ tarafından alacak bunlardır. 69/18...24, 84/6…9— M. Çavdar

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimize inanmayan kâfirler ise, amel defterini sol tarafından alacaklar. 56/41...69, 84/10...23— M. Çavdar

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onların cezası üzerlerine kapılarının sımsıkı kapatıldığı ateşe atılmaktır. 32/18…20, 35/37, 40/47...50— M. Çavdar

90:20

Beled

Not Ekle