Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Yemin olsun: Güneşe ve onun aydınlığına,— M. Okuyan

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Onu izlediğinde aya, [*] Ayette geçen [telâ/tilavet] fiili “takip etmek” anlamındadır. Kur’an’ı tilavet etmek de onun ilkelerini takip etmektir. Ay ışığını güneşten aldığı gibi bizim de Kur’an’dan ışık almamız ve vahyin yörüngesinde yaşamamız gerekmektedir.— M. Okuyan

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Onu açığa çıkarttığında gündüze,— M. Okuyan

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Onu kapladığında geceye,— M. Okuyan

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Göğe ve onu bina edene,— M. Okuyan

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yere ve onu yayana,— M. Okuyan

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

[Nefs]e (insana) ve onu biçimlendirene,— M. Okuyan

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Sonra da ona ([nefs]e), kötülük ve [takvâ] (duyarlılık) kabiliyetini verene ki [*] Bu ayet A‘râf 7:172, Rûm 30:30 ve Hucurât 49:7. ayetlerle birlikte okunmalıdır.— M. Okuyan

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Onu ([nefs]ini) arındıran kişi elbette kurtulmuştur.— M. Okuyan

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Onu (kötülüğe) gömen kişi ise kaybetmiştir.— M. Okuyan