Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Güneş ve ziyâsı,— C. Said

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

âna perver olan ay,— C. Said

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

ânı olanca parlaklığı ile meydâna çıkaran gündüz,— C. Said

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

ânı setr iden gicenin— C. Said

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

ve semâ ile ânı binâ iden,— C. Said

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

arz ile ânı döşeyen— C. Said

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

nefs ile ânı halk iden,— C. Said

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

âna fücûr ve takvâyı ilhâm iyleyenin hakkı içün yemîn iderim.— C. Said

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Nefsini pâk olarak muhâfaza iden bahtiyâr olur.— C. Said

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Ânı idlâl iden mahv olur.— C. Said

91:10

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ ١١

Kezzebet semûdu bi tagvâhâ.

Semûd kavmi ’isyân idüb peygamberini tekzîb iyledi.— C. Said

91:11

اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ ٢١

İzin baase eşkâhâ.

En ileri gelen eşkiyâsı nâkayı (dişi deveyi) öldürmeğe koşdılar.— C. Said

91:12

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠ ٣١

Fe kâle lehum resûlullâhi nâkatallâhi ve sukyâhâ.

Allâh’ın rasûli (Sâlih ’aleyhisselâm) "Bu Allâh’ın nâkasıdır bırakınız su içsün" didi.— C. Said

91:13

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰيهَاۙۖ ٤١

Fe kezzebûhu fe akarûhâ fe demdeme aleyhim rabbuhum bi zenbihim fe sevvâhâ.

Âna yalancı didiler ve nâkayı öldürdiler. Rabbin ’azâbı hepsine şâmil oldı, hepsi ’ale’s seviye helâk oldılar.— C. Said

91:14

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا ٥١

Ve lâ yehâfu ukbâhâ.

Allâh te’âlâ bunun netâyicinden havf itmez.— C. Said

91:15

Şems

Not Ekle