Fussilet Suresi

1

حٰمٓۜ ١

Hâ mîm.

Hâ Mîm.— C. Said

41:1

2

تَنْز۪يلٌ مِنَ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِۚ ٢

Tenzîlun miner rahmânir rahîm(rahîmi).

Müşfik ve rahîm olan Allâh’ın inzâl iylediği kitâb işte budur.— C. Said

41:2

3

كِتَابٌ فُصِّلَتْ اٰيَاتُهُ قُرْاٰناً عَرَبِياًّ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَۙ ٣

Kitâbun fussilet âyâtuhu kur’ânen arabiyyen li kavmin ya’lemûn(ya’lemûne).

Kur’ân arabca ve îmân iden bir kavim içün açık sûretde tafsîl idilmiş âyâtı muhtevî bir kitâbdır.— C. Said

41:3

4

بَش۪يراً وَنَذ۪يراًۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ٤

Beşîren ve nezîrâ(nezîren), fe a’rada ekseruhum fehum lâ yesmeûn(yesmeûne).

Bu kitâb mü’minlere tebşîr, münkirleri tahvîf ider lâkin müşriklerin ekserîsi uzaklaşıyorlar ve dinlemek istemiyorlar.— C. Said

41:4

5

وَقَالُوا قُلُوبُنَا ف۪ٓي اَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونَٓا اِلَيْهِ وَف۪ٓي اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَمِنْ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّـنَا عَامِلُونَ ٥

Ve kâlû kulûbunâ fî ekinnetin mimmâ ted’ûnâ ileyhi ve fî âzâninâ vakrun ve min beyninâ ve beynike hicâbun fa’mel innenâ âmilûn(âmilûne).

"Senin bizi da’vet itdiğin dîne kalblerimiz kapalıdır. Kulaklarımızda bir ağırlık var işitmiyoruz sizi bizden bir perde ayırıyor sen bildiğin gibi hareket it biz de bildiğimiz gibi hareket idelim" diyorlar.— C. Said

41:5

6

قُلْ اِنَّـمَٓا اَنَا۬ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحٰٓى اِلَيَّ اَنَّـمَٓا اِلٰهُـكُمْ اِلٰهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَق۪يمُٓوا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُۜ وَوَيْلٌ لِلْمُشْرِك۪ينَۙ ٦

Kul innemâ ene beşerun mislukum yûhâ ileyye ennemâ ilâhukum ilâhun vâhidun festekîmû ileyhi vestagfirûh(vestagfirûhu), ve veylun lil muşrikîn(muşrikîne).

6,7. Ânlara di ki: "Evet ben de sizin gibi bir insânım sizin Allâhınızın yegâne Allâh oldığı bana vahy idildi, doğrı âna teveccüh idiniz ve ’afvını taleb idiniz, hayf müşriklerin hâline ki zekât virmiyorlar ve âhireti inkâr idiyorlar!"— C. Said

41:6

7

اَلَّذ۪ينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ٧

Ellezîne lâ yû’tûnez zekâte ve hum bil âhireti hum kâfirûn(kâfirûne).

6,7. Ânlara di ki: "Evet ben de sizin gibi bir insânım sizin Allâhınızın yegâne Allâh oldığı bana vahy idildi, doğrı âna teveccüh idiniz ve ’afvını taleb idiniz, hayf müşriklerin hâline ki zekât virmiyorlar ve âhireti inkâr idiyorlar!"— C. Said

41:7

8

اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ۟ ٨

İnnellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum ecrun gayru memnûn(memnûnin).

Îmân idenler ve a’mâl-i sâlihada bulunanlar nihâyetsiz mükâfâta nâil olacaklardır.— C. Said

41:8

9

قُلْ اَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذ۪ي خَلَقَ الْاَرْضَ ف۪ي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَـهُٓ اَنْدَاداًۜ ذٰلِكَ رَبُّ الْعَالَم۪ينَۚ ٩

Kul e innekum le tekfurûne billezî halakal arda fî yevmeyni ve tec’alûne lehû endâdâ(endâden), zâlike rabbul âlemîn(âlemîne).

Ânlara di ki: "Arzı iki günde halk idene inanmayacak mısınız, âna şerîk mi koşacaksınız? Rabbu’l ’âlemîn odur.— C. Said

41:9

10

وَجَعَلَ ف۪يهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبَارَكَ ف۪يهَا وَقَدَّرَ ف۪يهَٓا اَقْوَاتَهَا ف۪ٓي اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۜ سَوَٓاءً لِلسَّٓائِل۪ينَ ٠١

Ve ceale fîhâ revâsiye min fevkıhâ ve bâreke fîhâ ve kaddere fîhâ akvâtehâ fî erbeati eyyâm(eyyâmin), sevâen lis sâilîn(sâilîne).

Arz üzerinde dağlar yaratdı ve bereket virdi dört gün zarfında her isteyene erzâk ihsân iyledi.— C. Said