Kehf Suresi

1

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّـذ۪ٓي اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْـكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِـوَجا۔ًۜ ١

El hamdulillâhillezî enzele alâ abdihil kitâbe ve lem yec'al lehu ıvecâ(ıvecen).

’Abdine i’vicâcdan ’ârî bir kitâb inzâl iyleyen Allâh’a hamd olsun.— C. Said

18:1

2

قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَد۪يداً مِنْ لَدُنْـهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِن۪ينَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْراً حَسَناًۙ ٢

Kayyimen li yunzire be'sen şedîden min ledunhu ve yubeşşirel mu'minînellezîne ya'melûnes sâlihâti enne lehum ecren hasenâ(hasenen).

Kur’ân fenâları ’azâb-ı şedîd ile tehdîd iden, mü’minlere ve a’mâl-i sâlihada bulunanlara güzel mükâfâtlar tebşîr iyleyen bir kitâbdır.— C. Said

18:2

3

مَاكِث۪ينَ ف۪يهِ اَبَداًۙ ٣

Mâkisîne fîhi ebedâ(ebeden).

[*] Kehf suresi 3. âyetin meali iki baskıda da eksik kalmış.[ÖFK]— C. Said

18:3

4

وَيُنْذِرَ الَّذ۪ينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَداًۗ ٤

Ve yunzirellezîne kâlûttehazellâhu veledâ(veleden).

Allâh’ın bir oğlı vardır diyenlere karşu bir tahvîfdir.— C. Said

18:4

5

مَا لَهُمْ بِه۪ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِاٰبَٓائِهِمْۜ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۜ اِنْ يَقُولُونَ اِلَّا كَذِباً ٥

Mâ lehum bihî min ilmin ve lâ li âbâihim, keburet kelimeten tahrucu min efvâhihim, in yekûlûne illâ kezibâ(keziben).

Bu bâbda hiç bir şey bilmiyorlar, babaları da bilmiyorlardı. Ağızlarından çıkan bu söz büyük bir günâh ve yalandır.— C. Said

18:5

6

فَلَعَلَّكَ بَاخِـعٌ نَفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهٰذَا الْحَد۪يثِ اَسَفاً ٦

Fe lealleke bâhiun nefseke alâ âsârihim in lem yu'minû bi hâzel hadîsi esefâ(esefen).

Bu kitâba inanmazlar ise ânları iknâ’a uğraşmak ve buna teessüf itmek beyhûdedir.— C. Said

18:6

7

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ ز۪ينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلاً ٧

İnnâ cealnâ mâ alel ardı zîneten lehâ li nebluvehum eyyuhum ahsenu amelâ(amelen).

Arz üzerindeki zînetleri, insânları tecrübe itmek ve içlerinde kimin en doğrı hareket ideceğini anlamak içün halk itdik.— C. Said

18:7

8

وَاِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَع۪يداً جُرُزاًۜ ٨

Ve innâ le câilûne mâ aleyhâ saîden curuzâ(curuzen).

Fakat bu zînetlerin hepsini toprağa kalb ideceğiz.— C. Said

18:8

9

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّق۪يمِ كَانُوا مِنْ اٰيَاتِنَا عَجَباً ٩

Em hasibte enne ashâbel kehfi ver rakîmi kânû min âyâtinâ acabâ(acaben).

Kehf (mağara) ve Er-Rakîm ashâbının hikâyesine dikkat itdin mi? Bu bizim bir mu’cizemiz ve ’acîb görünen bir kıssadır.— C. Said

18:9

10

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَٓا اٰتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَداً ٠١

İz evel fityetu ilel kehfi fe kâlû rabbenâ âtinâ min ledunke rahmeten ve heyyi' lenâ min emrinâ reşedâ(reşeden).

Bu gençler o mağraya çekildikleri vakit "Yâ rabbî bize rahmet it ve bizim harekâtımızda bizi irşâd it" didiler.— C. Said