Tur Suresi

1

وَالطُّورِۙ ١

Vet tûri.

1,2,3. Tûr dağına! // İncecik kağıda - satır satır yazılan kitaba!— M. Çakır

52:1

2

وَكِتَابٍ مَسْطُورٍۙ ٢

Ve kitâbin mestûrin.

1,2,3. Tûr dağına! // İncecik kağıda - satır satır yazılan kitaba!— M. Çakır

52:2

3

ف۪ي رَقٍّ مَنْشُورٍۙ ٣

Fî rakkın menşûrin.

1,2,3. Tûr dağına! // İncecik kağıda - satır satır yazılan kitaba!— M. Çakır

52:3

4

وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِۙ ٤

Vel beytil ma’mûri.

4,5. Cıvıl cıvıl evlere! // Yüksek yüksek tavanlara!— M. Çakır

52:4

5

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِۙ ٥

Ves sakfil merfûi.

4,5. Cıvıl cıvıl evlere! // Yüksek yüksek tavanlara!— M. Çakır

52:5

6

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِۙ ٦

Vel bahril mescûri.

Fokur fokur denizlere yemin edip derim ki:— M. Çakır

52:6

7

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِـعٌۙ ٧

İnne azâbe rabbike le vâkı’un.

7,8. Rabb’inin cezası kesindir. // Kimse ona engel olamayacak.— M. Çakır

52:7

8

مَا لَهُ مِنْ دَافِـعٍۙ ٨

Mâ lehu min dâfiin.

7,8. Rabb’inin cezası kesindir. // Kimse ona engel olamayacak.— M. Çakır

52:8

9

يَوْمَ تَمُورُ السَّمَٓاءُ مَوْراًۙ ٩

Yevme temûrus semâu mevren.

9,10. Gün gelecek gökyüzü salım salım salınacak // dağlar paldır küldür yürüyecek.— M. Çakır

52:9

10

وَتَس۪يرُ الْجِبَالُ سَيْراًۜ ٠١

Ve tesîrul cibâlu seyrâ(seyren).

9,10. Gün gelecek gökyüzü salım salım salınacak // dağlar paldır küldür yürüyecek.— M. Çakır

52:10

11

فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ ١١

Fe veylun yevme izin lil mukezzibîne.

O gün çekeceği var inkarcıların!— M. Çakır

52:11

12

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي خَوْضٍ يَلْعَبُونَۢ ٢١

Ellezîne hum fî havdın yel’abûn(yel’abûne).

Pisliklere bulaşanlar!— M. Çakır

52:12

13

يَوْمَ يُدَعُّونَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعاًّۜ ٣١

Yevme yude’ûne ilâ nâri cehenneme de’â(de’an).

O gün cehenneme itilecekler itiş kakış!— M. Çakır

52:13

14

هٰذِهِ النَّارُ الَّت۪ي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ٤١

Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn(tukezzibûne).

İşte denecek yalan dediğiniz ateş!...— M. Çakır

52:14

15

اَفَسِحْرٌ هٰذَٓا اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ٥١

E fe sihrun hâzâ em entum lâ tubsirûn(tubsirûne).

Bu bir sihir mi ? Yoksa gözünüz mü kör?— M. Çakır

52:15

16

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُٓوا اَوْ لَا تَصْبِرُواۚ سَوَٓاءٌ عَلَيْكُمْۜ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٦١

Islevhâ fasbirû ev lâ tasbirû sevâun aleykum, innemâ tuczevne mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

Dayanın dayanmayın, cehenneme girecek ve yaptıklarınızın cezasını mutlaka çekeceksiniz.— M. Çakır

52:16

17

اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي جَنَّاتٍ وَنَع۪يمٍۙ ٧١

İnnel muttekîne fî cennâtin ve naîmin.

Sağlamcılar bahçelerde ve nimetler içinde,— M. Çakır

52:17

18

فَاكِه۪ينَ بِمَٓا اٰتٰيهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰيهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَح۪يمِ ٨١

Fâkihîne bi mâ âtâhum rabbuhum, ve vekâhum rabbuhum azâbel cahîm(cahîmi).

Rab'lerinin, kendilerine sunduğu imkânlardan dolayı oldukça keyiflidirler. Çünkü Rab'leri onları ateşe karşı kollamıştır.— M. Çakır

52:18

19

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَن۪ٓيـٔاً بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۙ ٩١

Kulû veşrebû henîen bi mâ kuntum ta’melûne.

Vaktiyle yaptıklarınıza karşı, artık her şeyi afiyetle yiyip içebilirsiniz.— M. Çakır

52:19

20

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلٰى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍۚ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ ع۪ينٍ ٠٢

Muttekiîne alâ sururin masfûfeh(masfûfetin), ve zevvecnâhum bi hûrin înin.

Şöyle sıra sıra koltuklara yaslanaraktan, yanlarına verdiğimiz kömür gözlü hûrîlerle.— M. Çakır

52:20

21

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِا۪يمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَٓا اَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍۜ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَه۪ينٌ ١٢

Vellezîne âmenû vettebeathum zurriyyetuhum bi îmânin elhaknâ bihim zurriyyetehum ve mâ eletnâhum min amelihim min şey’in, kullumriin bi mâ kesebe rehînun.

Bir gün biz, tüm inananları, kendilerinden sonra gelen imanlı nesillerle birlikte burada buluşturacağız. Hem de amellerinde bir indirime gitmeden. Çünkü herkes, kendi yaptığının rehinesidir.— M. Çakır

52:21

22

وَاَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ٢٢

Ve emdednâhum bi fâkihetin ve lahmin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Sağlamcılara, meyveden ete, canlarının çektiği her ne ise hemen yetiştiririz.— M. Çakır

52:22

23

يَتَنَازَعُونَ ف۪يهَا كَأْساً لَا لَغْوٌ ف۪يهَا وَلَا تَأْث۪يمٌ ٣٢

Yetenâzeûne fîhâ ke’sen lâ lagvun fîhâ ve lâ te’sîmun.

Kadeh tokuştururlarken, boş ve ağır bir laf çıkmaz ağızlarından.— M. Çakır

52:23

24

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ۬ مَكْنُونٌ ٤٢

Ve yetûfu aleyhim gılmânun lehum ke ennehum lû’luun meknûnun.

Aralarında özel hizmetlileri dolanır, her biri gün görmemiş inciler gibi.— M. Çakır

52:24

25

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٥٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Sağlamcılar, zaman zaman karşılaştıklarında birbirilerine hal hatır sorup söyleşirler:— M. Çakır

52:25

26

قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ ف۪ٓي اَهْلِنَا مُشْفِق۪ينَ ٦٢

Kâlû innâ kunnâ kablu fî ehlinâ muşfikîn(muşfikîne).

" Biz derler , daha önce ailemiz yanında iken diken üstünde idik.— M. Çakır

52:26

27

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰينَا عَذَابَ السَّمُومِ ٧٢

Fe mennallâhu aleynâ ve vekânâ azâbes semûm(semûmi).

Şimdi ise Allah yüzümüze baktı da bizi, o zehir zemberek acılardan korudu.— M. Çakır

52:27

28

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُۜ اِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّح۪يمُ۟ ٨٢

İnnâ kunnâ min kablu ned’ûh(ned’ûhu), innehu huvel berrur rahîm(rahîmu).

Çünkü vaktiyle biz, hep ona yalvarıyorduk, çünkü, iyiliğin ve sevginin kaynağı o idi... "— M. Çakır

52:28

29

فَذَكِّرْ فَمَٓا اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍۜ ٩٢

Fe zekkir fe mâ ente bi ni’meti rabbike bi kâhinin ve lâ mecnûn(mecnûnin).

Resulüm ! sen öğütlerine devam et. Allah sayesinde sen, ne kâhinsin ne de deli.— M. Çakır

52:29

30

اَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِه۪ رَيْبَ الْمَنُونِ ٠٣

Em yekûlûne şâirun neterabbesu bihî reybel menûni.

Yoksa: " feleğin sillesini yiyeceğinden emin olduğumuz bir şair " mi diyorlar?— M. Çakır

52:30

Tur

Not Ekle