Rum Suresi

1

الٓمٓ۠ ١

Elif lâm mîm.

1,2. Elif, Lâm, Mîm. // Bizanslılar yenildiler. [1]— M. Çakır

30:1

2

غُلِبَتِ الرُّومُۙ ٢

Gulibetir rûm(rûmu).

1,2. Elif, Lâm, Mîm. // Bizanslılar yenildiler. [1]— M. Çakır

30:2

3

ف۪ٓي اَدْنَى الْاَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَۙ ٣

Fî ednel ardı ve hum min ba’di galebihim se yaglibûn(yaglibûne).

Önasya'da. Ama onlar, bu yenilgilerinden sonra galip gelecekler.— M. Çakır

30:3

4

ف۪ي بِضْعِ سِن۪ينَۜ لِلّٰهِ الْاَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُۜ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَۙ ٤

Fî bıd’ı sinîn(sinîne), lillâhil emru min kablu ve min ba’d(ba’du), ve yevme izin yefrahul mu’minûn(mu’minûne).

4,5. Birkaç sene zarfında. Ama eninde sonunda Allah'ın dediği olacak ve o gün tüm inananlar bu ilahî zaferle bayram edecekler, Allah, zaferi hak edene verir. // Çünkü Allah, sevginin harman olduğu bir erdemdir.— M. Çakır

30:4

5

بِنَصْرِ اللّٰهِۜ يَنْصُرُ مَنْ يَشَٓاءُۜ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ ٥

Bi nasrillâh(nasrillâhi), yansuru men yeşâ’(yeşâu), ve huvel azîzur rahîm(rahîmu).

4,5. Birkaç sene zarfında. Ama eninde sonunda Allah'ın dediği olacak ve o gün tüm inananlar bu ilahî zaferle bayram edecekler, Allah, zaferi hak edene verir. // Çünkü Allah, sevginin harman olduğu bir erdemdir.— M. Çakır

30:5

6

وَعْدَ اللّٰهِۜ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ٦

Va’dallâh(va’dallâhi), lâ yuhlifullâhu va’dehu ve lâkinne ekseren nâsi lâ ya’lemûn(ya’lemûne).

Allah sözünde durur. Allah, sözünden asla dönmez. Ama çoğu insan, bunun anlamını bilemez.— M. Çakır

30:6

7

يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ٧

Ya’lemûne zâhiren minel hayâtid dunyâ, ve hum anil âhıreti hum gâfilûn(gâfilûne).

İnsanlar, dünya hayatının sadece göze görünen yüzünü bilirler. Öbür dünyadan ise tamamen habersizdirler— M. Çakır

30:7

8

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا ف۪ٓي اَنْفُسِهِمْ۠ مَا خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَٓا اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُسَمًّىۜ وَاِنَّ كَث۪يراً مِنَ النَّاسِ بِلِقَٓائِ۬ رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ ٨

E ve lem yetefekkerû fî enfusihim, mâ halakallâhus semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ illâ bil hakkı ve ecelin musemmâ(musemmen) ve inne kesîran minen nâsi bi likâi rabbihim le kâfirûn(kâfirûne).

Acaba insanlar, kendi bedenleri üzerinde hiç kafa yormazlar mı ?... Allah , gökleri, yeri ve bu ikisi arasındakileri, tam bir denge içerisinde, fakat süreli olarak yaratmıştır. Bunu idrak edemeyen çoğu insan, Allah'a varıp hesap vereceğine de inanamaz.— M. Çakır

30:8

9

اَوَلَمْ يَس۪يرُوا فِي الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْۜ كَانُٓوا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوهَٓا اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَٓاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِۜ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُٓوا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَۜ ٩

E ve lem yesîrû fîl ardı fe yenzurû keyfe kâne âkıbetullezîne min kablihim, kânû eşedde minhum kuvveten, ve esârûl arda ve amerûhâ eksera mimmâ amerûhâ ve câethum rusuluhum bil beyyinât(beyyinâti), fe mâ kânallâhu li yazlimehum ve lâkin kânû enfusehum yazlimûn(yazlimûne).

Acaba insanlar, yeryüzünde gezip de daha önceki milletlerin sonu ne olmuş diye hiç düşünmez mi ? O milletler, bunlardan daha güçlü idiler. Yeryüzünde iz bıraktılar. Dünyayı, bunların imarından daha çok imar ettiler. Derken Tanrı elçileri belgelerle geldiler. Allah, onlara haksızlık etmedi. Ama onlar, kendilerine saygısızlık ettiler.— M. Çakır

30:9

10

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذ۪ينَ اَسَٓاؤُا السُّٓوآٰى اَنْ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِ اللّٰهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُ۫نَ۟ ٠١

Summe kâne âkıbetellezîne esâus sûâ en kezzebû bi âyâtillâhi ve kânû bihâ yestehziûn(yestehziûne).

Kötülük edenlerin akıbetine uğradılar. Çünkü onlar, Allah'ın sözlerini inkar etmekle yetinmeyip, bir de bunlarla alay etmişlerdi...— M. Çakır