Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

Yaratan Rabbinin adıyle oku.— S.Ateş

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

O, insanı alaktan (embriyodan) yarattı.— S.Ateş

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku, Rabbin en büyük kerem sâhibidir.— S.Ateş

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

O ki kalemle (yazmayı) öğretti.— S.Ateş

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

İnsana bilmediğini öğretti.— S.Ateş

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

Hayır, (Rabbinin bu kadar iyiliğine rağmen yine) insan azar;— S.Ateş

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

Kendini zengin (kendine yeterli) gördüğü için,— S.Ateş

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Ama dönüş Rabbinedir (O'nun huzurunda bu azgınlığının hesabını verecektir).— S.Ateş

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

Gördün mü şu men edeni?— S.Ateş

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

Namaz kılarken bir kulu (namazdan)?— S.Ateş

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Gördün mü, ya o (kul) doğru yolda olur,— S.Ateş

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Yahut kötülüklerden korunmayı emrederse?— S.Ateş

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Gördün mü, ya bu (adam, hakkı) yalanlar yüz çevirirse? (O zaman bu yaptığı kendisi için iyi mi olur?)— S.Ateş

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

Allâh'ın (dâimâ kendisini) gördüğünü bilmedi mi (o)?— S.Ateş

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

Hayır, (olmaz böyle şey), eğer bundan vazgeçmezse (onu) perçem(in)den yakalar (ateşe sürükler)iz,— S.Ateş

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

O yalancı, günâhkâr perçem(den)!— S.Ateş

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

O zaman (o gitsin) de meclisini (adamlarını) çağırsın.— S.Ateş

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz de zebânileri çağıracağız.— S.Ateş

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Hayır, ona boyun eğme; (Rabbine) secde et ve yaklaş!— S.Ateş

96:19

Alak

Not Ekle