Kıyame Suresi

1

لَٓا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ ١

Lâ uksimu bi yevmil kıyâmeh(kıyâmeti).

Yoo, kıyâmet gününe and içerim,— S.Ateş

75:1

2

وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢

Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeh(levvâmeti).

Yoo, dâimâ, kendini kınayan nefse and içerim.— S.Ateş

75:2

3

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُۜ ٣

E yahsebul insânu ellen necmea ızâ meh(mehu).

İnsan kendisinin kemiklerini bir araya toplamayacağımızı mı sanıyor?— S.Ateş

75:3

4

بَلٰى قَادِر۪ينَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ٤

Belâ kâdirîne alâ en nusevviye benâ neh(nehu).

Evet, toplarız, onun parmak uçlarını düzenlemeğe gücümüz yeter.— S.Ateş

75:4

5

بَلْ يُر۪يدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهُۚ ٥

Bel yurîdul insânu li yefcure emâmeh(emâmehu).

Fakat insan, devamlı suç işleyerek ilerisini berbâd etmek ister.— S.Ateş

75:5

6

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۜ ٦

Yes’elu eyyâne yevmul kıyâmeh(kıyâmeti).

"Kıyâmet günü nerede?" diye sorup durur.— S.Ateş

75:6

7

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ ٧

Fe izâ berikal basar(basaru).

Ama göz (güneş gibi ortaya çıkan gerçeğin karşısında) kamaştığı,— S.Ateş

75:7

8

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ ٨

Ve hasefel kamer(kameru).

Ay tutulduğu,— S.Ateş

75:8

9

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ ٩

Ve cumiaş şemsu vel kamer(kameru).

Güneş ve Ay bir araya toplandığı zaman!— S.Ateş

75:9

10

يَقُولُ الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ ٠١

Yekûlul insânu yevme izin eynel meferr(meferru).

(Evet) O gün insan: "Kaçacak yer neresi?" der.— S.Ateş

75:10

11

كَلَّا لَا وَزَرَۚ ١١

Kellâ lâ vezer(vezere).

Hayır, sığınacak yer yoktur.— S.Ateş

75:11

12

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمُسْتَقَرُّۜ ٢١

İlâ rabbike yevme izinil mustekar(mustekarru).

O gün varıp durulacak yer, ancak Rabbinin huzûrudur (ey insan).— S.Ateş

75:12

13

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۜ ٣١

Yunebbeul insânu yevme izin bimâ kaddeme ve ahhar(ahhâre).

(O zaman) İnsanın yapıp öne sürdüğü, (yapmayıp) geri bıraktığı herşey kendisine haber verilir.— S.Ateş

75:13

14

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِه۪ بَص۪يرَةٌۙ ٤١

Belil insânu alâ nefsihî basîreth(basîretun).

Doğrusu insan kendi nefsini görür,— S.Ateş

75:14

15

وَلَوْ اَلْقٰى مَعَاذ۪يرَهُۜ ٥١

Ve lev elkâ meâzîreh(meâzîrehu).

Birtakım özürler ortaya atsa da.— S.Ateş

75:15

16

لَا تُحَرِّكْ بِه۪ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِه۪ۜ ٦١

Lâ tuharrik bihî lisâneke li ta’cele bihî.

(Ey Muhammed,) Onu hemen okumak için diline depretme.— S.Ateş

75:16

17

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْاٰنَهُۚ ٧١

İnne aleynâ cem’ahu ve kur’ânehu.

Onu (senin kalbinde) toplamak ve (sana) okumak bize düşer.— S.Ateş

75:17

18

فَاِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهُۚ ٨١

Fe izâ kara’nâhu fettebi’kur’ânehu.

O halde sana Kur'ân'ı okuduğumuz zaman onun okunuşunu izle.— S.Ateş

75:18

19

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۜ ٩١

Summe inne aleynâ beyânehu.

Sonra onu açıklamak da bize düşer.— S.Ateş

75:19

20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَۙ ٠٢

Kellâ bel tuhıbbûnel âcileh(âcilete).

Hayır, siz çabuk (geçen şu dünyây)ı seviyorsunuz da,— S.Ateş

75:20

21

وَتَذَرُونَ الْاٰخِرَةَۜ ١٢

Ve tezerûnel âhıreh(âhirete).

Âhireti bırakıyorsunuz.— S.Ateş

75:21

22

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌۙ ٢٢

Vucûhun yevme izin nâdıreh(nâdıretun).

Yüzler var ki o gün ışıl ışıl parlar,— S.Ateş

75:22

23

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌۚ ٣٢

İlâ rabbihâ nâzıreh(nâziretun).

Rabbine bakar.— S.Ateş

75:23

24

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌۙ ٤٢

Ve vucûhun yevme izin bâsireth(bâsiretun).

Yüzler de var ki o gün asıktır.— S.Ateş

75:24

25

تَظُنُّ اَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۜ ٥٢

Tezunnu en yuf’ale bihâ fâkıreh(fâkıretun).

Kendisine bel kemiklerini kıran (belâ)nın yapılacağını anlar.— S.Ateş

75:25

26

كَلَّٓا اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ ٦٢

Kellâ izâ belegatit terâkıy(terâkıye).

Hayır, ne zaman ki can, köprücük kemiklerine dayanır,— S.Ateş

75:26

27

وَق۪يلَ مَنْ۔ رَاقٍۙ ٧٢

Ve kîle men râk(râkın).

Ve (başında bulunanlar tarafından): "Kim afsun yapar acaba? denir,— S.Ateş

75:27

28

وَظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ ٨٢

Ve zanne ennehul firâk(firâku).

Ve kendisi artık bunun, ayrılık zamanı olduğunu anlar,— S.Ateş

75:28

29

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ ٩٢

Velteffetis sâku bis sâk(sâkı).

Ve bacak bacağa dolaşır.— S.Ateş

75:29

30

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمَسَاقُۜ‌۟ ٠٣

İlâ rabbike yevme izinil mesâk(mesâku).

İşte o gün, sevk Rabbinedir (can, Allâh'ın huzûruna sevk edilir).— S.Ateş

75:30

Kıyame

Not Ekle