Leyl Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ ١

Vel leyli izâ yagşâ.

Örttüğü zaman geceye andolsun,— S.Ateş

92:1

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ ٢

Ven nehâri izâ tecellâ.

Göründüğü zaman gündüze andolsun,— S.Ateş

92:2

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ ٣

Ve mâ halâkaz zekera vel unsâ.

Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun ki,— S.Ateş

92:3

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۜ ٤

İnne sa’yekum le şettâ.

Sizin işiniz çeşit çeşittir:— S.Ateş

92:4

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ ٥

Fe emmâ men a’tâ vettekâ.

Kim (hayır için) verir, korunursa,— S.Ateş

92:5

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ ٦

Ve saddeka bil husnâ.

Ve en güzel (söz)ü doğrularsa,— S.Ateş

92:6

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرٰىۜ ٧

Fe senuyessiruhu lil yusrâ.

Ona en kolay (yolda gitmey)i kolaylaştırırız.— S.Ateş

92:7

وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ ٨

Ve emmâ men bahıle vestagnâ.

Kim de cimrilik eder, kendini zengin (ve kendine yeterli) görürse,— S.Ateş

92:8

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ ٩

Ve kezzebe bil husnâ.

Ve en güzel (söz)ü de yalanlarsa,— S.Ateş

92:9

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرٰىۜ ٠١

Fe senuyessiruhu lil usrâ.

Ona da en güç (yolda gitmey)i kolaylaştırırız.— S.Ateş

92:10

وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُـهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ ١١

Ve mâ yugnî anhu mâluhû izâ tereddâ.

Çukura düştüğü zaman malı ona hiçbir fayda sağlamaz.— S.Ateş

92:11

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۘ ٢١

İnne aleynâ lel hudâ.

Doğru yola iletmek bize âittir.— S.Ateş

92:12

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُو۫لٰى ٣١

Ve inne lenâ lel âhırete vel ûlâ.

Son da ilk de (âhiret de dünyâ da) bizimdir.— S.Ateş

92:13

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظّٰىۚ ٤١

Fe enzertukum nâren telezzâ.

Ben sizi alev saçan bir ateşe karşı uyardım.— S.Ateş

92:14

لَا يَصْلٰيهَٓا اِلَّا الْاَشْقٰىۙ ٥١

Lâ yaslâhâ illel eşkâ.

Ona ancak haydut olan girer.— S.Ateş

92:15

اَلَّذ۪ي كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٦١

Ellezî kezzebe ve tevellâ.

O ki, yalanlandı ve sırtını döndü.— S.Ateş

92:16

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقٰىۙ ٧١

Ve seyucennebuhel etkâ.

En çok korunan da ondan uzak tutulur.— S.Ateş

92:17

اَلَّذ۪ي يُؤْت۪ي مَالَهُ يَتَزَكّٰىۚ ٨١

Ellezî yu’tî mâ lehu yetezekkâ.

O ki malını hayra vererek arınır, yücelir.— S.Ateş

92:18

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ ٩١

Ve mâ li ehadin indehu min ni'metin tuczâ.

Ve onun yanında, hiç kimsenin karşılık verilecek bir ni'meti yoktur (o, verdiğini kendisine yapılan bir iyiliğin karşılığı olarak değil),— S.Ateş

92:19

اِلَّا ابْتِغَٓاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ ٠٢

İllebtigâe vechi rabbihil a’lâ.

Yalnız yüce Rabbinin rızâsı için verir.— S.Ateş

92:20

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ١٢

Ve le sevfe yerdâ.

Yakında kendisi de (Allâh'ın verceği ni'metle) râzı olacaktır.— S.Ateş

92:21

Leyl

Not Ekle