Mearic Suresi

1

سَاَلَ سَٓائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍۙ ١

Se ele sâilun bi azâbin vâkı’n(vâkıın).

Bir soran, inecek azâbı sordu:— S.Ateş

70:1

2

لِلْـكَافِر۪ينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌۙ ٢

Lil kâfirîne leyse lehu dâfi’(dâfiun).

Kâfirler için, ki onu savacak yoktur,— S.Ateş

70:2

3

مِنَ اللّٰهِ ذِي الْمَعَارِجِۜ ٣

Minallâhi zîl meâric(meârici).

Yükselme derecelerinin sâhibi Allah'tan.— S.Ateş

70:3

4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ اِلَيْهِ ف۪ي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْس۪ينَ اَلْفَ سَنَةٍۚ ٤

Ta'rucul melâiketu ver rûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdaruhu hamsîne elfe seneh(senetin).

Melekler ve Rûh, miktarı elli bin yıl süren bir gün içinde O'na çıkar.— S.Ateş

70:4

5

فَاصْبِرْ صَبْراً جَم۪يلاً ٥

Fasbir sabren cemîlâ(cemîlen).

Şimdi sen güzelce sabret.— S.Ateş

70:5

6

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَع۪يداًۙ ٦

İnnehum yerevnehu baîdâ(baîden).

Onlar onu uzak görüyor(lar).— S.Ateş

70:6

7

وَنَرٰيهُ قَر۪يباًۜ ٧

Ve nerâhu karîbâ(karîben).

Biz ise onu yakın görüyoruz.— S.Ateş

70:7

8

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَٓاءُ كَالْمُهْلِۙ ٨

Yevme tekûnus semâu kel muhl(muhli).

O gün gök, erimiş maden gibi olur.— S.Ateş

70:8

9

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ ٩

Ve tekûnul cibâlu kel ıhn(ıhni).

Dağlar, renkli yün gibi olur.— S.Ateş

70:9

10

وَلَا يَسْـَٔلُ حَم۪يمٌ حَم۪يماًۚ ٠١

Ve lâ yes’elu hamîmun hamîmâ(hamîmen).

Dost dostun halini sormaz.— S.Ateş

70:10

11

يُبَصَّرُونَهُمْۜ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَد۪ي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَن۪يهِۙ ١١

Yubassarûnehum yeveddul mucrimu lev yeftedî min azâbi yevmi izin bi benîh(benîhi).

Birbirlerine gösterilirler (fakat herkes kendi derdine düştüğünden, başkasıyle ilgilenemez). Suçlu ister ki o günün azâbından (kurtulmak için) fidye versin: Oğullarını,— S.Ateş

70:11

12

وَصَاحِبَتِه۪ وَاَخ۪يهِۙ ٢١

Ve sâhıbetihî ve ahîh(ahîhi).

Eşini ve kardeşini,— S.Ateş

70:12

13

وَفَص۪يلَتِهِ الَّت۪ي تُـْٔو۪يهِۙ ٣١

Ve fasîletihilletî tu’vîh(tu’vîhi).

Kendisini barındıran, içinde yetiştiği tüm âilesini,— S.Ateş

70:13

14

وَمَنْ فِي الْاَرْضِ جَم۪يعاًۙ ثُمَّ يُنْج۪يهِۙ ٤١

Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).

Ve yeryüzünde bulunanların hepsini (versin) de tek kendisini kurtarsın.— S.Ateş

70:14

15

كَلَّاۜ اِنَّهَا لَظٰىۙ ٥١

Kellâ, innehâ lezâ.

Hayır! O (ateş), alevlenen bir ateştir.— S.Ateş

70:15

16

نَزَّاعَةً لِلشَّوٰىۚ ٦١

Nezzâaten liş şevâ.

Derileri kavurur, soyar.— S.Ateş

70:16

17

تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ ٧١

Ted’û men edbera ve tevellâ.

(Kendine) Çağırır; sırtını dönüp gideni,— S.Ateş

70:17

18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى ٨١

Ve cemea fe ev’â.

(Mal) Toplayıp kasada yığanı!— S.Ateş

70:18

19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعاًۙ ٩١

İnnel insâne hulika helûâ(helûan).

Doğrusu insan hırslı (ve huysuz) yaratılmıştır.— S.Ateş

70:19

20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاًۙ ٠٢

İzâ messehuş şerru cezûâ(cezûan).

Kendisine kötülük dokundu mu sızlanır,— S.Ateş

70:20

21

وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاًۙ ١٢

Ve izâ messehul hayru menûâ(menûan).

Kendisine hayır dokundu mu yardım etmez (sıkı sıkı tutar).— S.Ateş

70:21

22

اِلَّا الْمُصَلّ۪ينَۙ ٢٢

İllel musallîn(musallîne).

Ancak namaz kılanlar bunun dışındadır.— S.Ateş

70:22

23

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَٓائِمُونَۖ ٣٢

Ellezîne hum alâ salâtihim dâimûn(dâimûne).

Onlar ki: Namazlarını sürekli kılarlar (aksatmazlar).— S.Ateş

70:23

24

وَالَّذ۪ينَ ف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌۙ ٤٢

Vellezîne fî emvâlihim hakkun ma’lûm(ma’lûmun).

Onların mallarında belli bir hisse vardır:— S.Ateş

70:24

25

لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِۖ ٥٢

Lis sâili vel mahrûm(mahrûmi).

Sâile ve mahruma (isteyene ve utancından dolayı istemeyip mahrum kalana).— S.Ateş

70:25

26

وَالَّذ۪ينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۖ ٦٢

Vellezîne yusaddikûne bi yevmid dîn(dîni).

Cezâ gününü tasdik ederler,— S.Ateş

70:26

27

وَالَّذ۪ينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَۚ ٧٢

Vellezîne hum min azâbi rabbihim muşfikûn(muşfikûne).

Rablerinin azâbından korkarlar.— S.Ateş

70:27

28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۚ ٨٢

İnne azâbe rabbihim gayru me’mûn(me’mûnin).

Çünkü Rablerinin azâbına güven olmaz.— S.Ateş

70:28

29

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ ٩٢

Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).

Irzlarını korurlar.— S.Ateş

70:29

30

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ ٠٣

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).

Yalnız eşlerine ya da ellerinin altında bulunan (câriyelerin)e karşı (korumazlar. Bundan ötürü de) onlar kınanmazlar.— S.Ateş

70:30

Mearic

Not Ekle