Leyl Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ ١

Vel leyli izâ yagşâ.

And olsun, bürüdüğü zaman geceye,— A.F.Yavuz

92:1

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ ٢

Ven nehâri izâ tecellâ.

Açılıb aydınlandığı zaman gündüze,— A.F.Yavuz

92:2

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ ٣

Ve mâ halâkaz zekera vel unsâ.

Erkeği ve dişiyi yaratana ki:— A.F.Yavuz

92:3

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۜ ٤

İnne sa’yekum le şettâ.

Muhakkak çalışmanız çeşit çeşittir.— A.F.Yavuz

92:4

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ ٥

Fe emmâ men a’tâ vettekâ.

Amma kim (Allah yolunda harcar) verir ve Allah’dan korkarsa,— A.F.Yavuz

92:5

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ ٦

Ve saddeka bil husnâ.

O en güzel kelimeyi, (Lâ ilahe İllAllah sözünü) tasdik ederse,— A.F.Yavuz

92:6

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرٰىۜ ٧

Fe senuyessiruhu lil yusrâ.

Biz, onu, (Allah’ın razı olacağı) en kolay yola hazırlarız.— A.F.Yavuz

92:7

وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ ٨

Ve emmâ men bahıle vestagnâ.

Fakat kim cimrilik eder (dünya malına razı olur, Allah’ına) ihtiyaç göstermez,— A.F.Yavuz

92:8

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ ٩

Ve kezzebe bil husnâ.

Bir de en güzel kelimeyi (tevhidi) inkâr ederse;— A.F.Yavuz

92:9

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرٰىۜ ٠١

Fe senuyessiruhu lil usrâ.

Biz de onu, en şiddetli yola (ateşe) hazırlarız.— A.F.Yavuz

92:10

وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُـهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ ١١

Ve mâ yugnî anhu mâluhû izâ tereddâ.

(Cehennem çukuruna) düştüğü zaman, onu malı kurtaramıyacak,— A.F.Yavuz

92:11

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۘ ٢١

İnne aleynâ lel hudâ.

Muhakkak ki bize düşen, doğru yolu göstermektir.— A.F.Yavuz

92:12

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُو۫لٰى ٣١

Ve inne lenâ lel âhırete vel ûlâ.

Şübhe yok ki hem ahiret, hem dünya bizimdir.— A.F.Yavuz

92:13

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظّٰىۚ ٤١

Fe enzertukum nâren telezzâ.

İşte sizi, alevlendikçe alevlenen bir ateşle korkuttum.— A.F.Yavuz

92:14

لَا يَصْلٰيهَٓا اِلَّا الْاَشْقٰىۙ ٥١

Lâ yaslâhâ illel eşkâ.

Girer oraya ancak kâfir olan,— A.F.Yavuz

92:15

اَلَّذ۪ي كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٦١

Ellezî kezzebe ve tevellâ.

(Peygamberleri) inkâr eden ve (imandan) yüz çeviren...— A.F.Yavuz

92:16

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقٰىۙ ٧١

Ve seyucennebuhel etkâ.

Uzaklaştırılacaktır ondan, takva sahibi olan,— A.F.Yavuz

92:17

اَلَّذ۪ي يُؤْت۪ي مَالَهُ يَتَزَكّٰىۚ ٨١

Ellezî yu’tî mâ lehu yetezekkâ.

Malını (hayra) veren, (gösteriş yapmıyarak) temizlenen...— A.F.Yavuz

92:18

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ ٩١

Ve mâ li ehadin indehu min ni'metin tuczâ.

Onda, (bu takva sahibinde) hiç kimsenin bir nimeti yoktur ki, (yaptığı hayırlı amel) o nimete karşılık tutulmuş olsun.— A.F.Yavuz

92:19

اِلَّا ابْتِغَٓاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ ٠٢

İllebtigâe vechi rabbihil a’lâ.

O, ancak yüce Rabbinin rızasını kazanmak için verir.— A.F.Yavuz

92:20

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ١٢

Ve le sevfe yerdâ.

Muhakkak o, ileride (Allah’ın kendisine ihsan edeceği cennet nimetlerinden ötürü) razı olacaktır. (Bu ayeti-i kerimeler, Hz. Ebu Bekir efendimizin Hz. Bilâl’i satın alarak kölelikten kurtarması üzerine, kendileri hakkında nazil olmuşlardır).— A.F.Yavuz

92:21

Leyl

Not Ekle