Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Yemin ederim bu beldeye (Mekke şehrine),— A.F.Yavuz

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen (Ey Rasûlüm), ikamet ederken bu beldede;— A.F.Yavuz

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Ve yemin ederim bir (Âdem) babaya ve (ondan üreyip) doğana ki,— A.F.Yavuz

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Doğrusu biz, insanı bir meşakkat içinde yarattık.— A.F.Yavuz

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

O, kendisine karşı, asla kimse güç yetiremez mi sanıyor?— A.F.Yavuz

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

Diyor ki, “- (Peygambere düşmanlık uğruna) yığın yığın mal harcadım.”— A.F.Yavuz

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Onu, kimsenin görmediğini mi zannediyor?— A.F.Yavuz

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Biz, ona vermedik mi iki göz,— A.F.Yavuz

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil ve iki dudak?— A.F.Yavuz

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Bir de ona, (hak ve bâtılı) iki yol gösterdik.— A.F.Yavuz

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Fakat o, çetin işe atılmadı, (kendisine verilen bunca nimetlere şükretmedi).— A.F.Yavuz

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Bildin mi, o çetin iş ne?— A.F.Yavuz

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

O, köle azad etmektir.— A.F.Yavuz

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Yahud şiddetli bir açlık gününde yemek yedirmektir.— A.F.Yavuz

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Akrabalığı olan bir yetime...— A.F.Yavuz

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Yahud toprak üstüne yığılan miskine...— A.F.Yavuz

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

(Bütün bunlardan) sonra iman edib de birbirlerine sabır tavsiye eden ve merhamet tavsiye eden kimselerden olmaktır.— A.F.Yavuz

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte bunlar, (amel defterleri sağ ellerine verilenler) sağcılardır.— A.F.Yavuz

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Ayetlerimizi inkâr edenler ise; onlar (amel defterleri sol ellerine verilenler) solculardır.— A.F.Yavuz

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onların üzerlerine kapıları kilitlenmiş bir ateş kapanmış olacaktır.— A.F.Yavuz

90:20

Beled

Not Ekle