Ala Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلٰىۙ ١

Sebbihısme rabbikel a’lâ.

(Ey Rasûlüm), Rabbinin çok yüce adını tesbih et; (Sübhane Rabbiye’l-A’lâ, de).— A.F.Yavuz

87:1

اَلَّذ۪ي خَلَقَ فَسَوّٰىۙۖ ٢

Ellezî halaka fesevvâ.

O Rabbin ki (her şeyi) yarattı da düzenine koydu.— A.F.Yavuz

87:2

وَالَّذ۪ي قَدَّرَ فَهَدٰىۙۖ ٣

Vellezî kaddere fe hedâ.

O Rabbin ki, (eşyanın cins ve nevilerini) takdir etti de doğru yolu gösterdi.— A.F.Yavuz

87:3

وَالَّـذ۪ٓي اَخْرَجَ الْمَرْعٰىۙۖ ٤

Vellezî ahrecel mer’â.

O Rabbin ki, (yemyeşil) otlakları çıkardı;— A.F.Yavuz

87:4

فَجَعَلَهُ غُثَٓاءً اَحْوٰىۜ ٥

Fe cealehu gusâen ahvâ.

Sonra da onu, kurumuş, kararmış bir hale çevirdi.— A.F.Yavuz

87:5

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىۙ ٦

Senukriuke fe lâ tensâ.

Bundan böyle, sana (Cebrâil’in öğreteceği üzere) Kur’an okutacağız da unutmıyacaksın.— A.F.Yavuz

87:6

اِلَّا مَا شَٓاءَ اللّٰهُۜ اِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۜ ٧

İllâ mâ şâallâh(şâallâhu), innehu ya’lemul cehre ve mâ yahfâ.

Ancak Allah’ın (nesh edip de unutulmasını) dilediği müstesna... Çünkü O, aşikârı da bilir, gizliyi de...— A.F.Yavuz

87:7

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرٰىۚ ٨

Ve nuyessiruke lil yusrâ.

Hem seni, (vahy ezberlemek, şeriatı tebliğ etmek hususunda) en kolay yola muvaffak kılacağız.— A.F.Yavuz

87:8

فَذَكِّرْ اِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرٰىۜ ٩

Fe zekkir in nefeatiz zikrâ.

O halde, fayda versin (yahud fayda vermesin), sen Kur’an ile öğüd ver; (tebliğ vazifeni yap).— A.F.Yavuz

87:9

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشٰىۙ ٠١

Seyezzekkeru men yahşâ.

Muhakkak ki Allah’dan korkan öğüd alacaktır.— A.F.Yavuz