Tur Suresi

1

وَالطُّورِۙ ١

Vet tûri.

Gasem olsun o Tûr dağına...— A.F.Yavuz

52:1

2

وَكِتَابٍ مَسْطُورٍۙ ٢

Ve kitâbin mestûrin.

(2-3) Açılmış sayfalara yazılı olan Kur’an’a,— A.F.Yavuz

52:2

3

ف۪ي رَقٍّ مَنْشُورٍۙ ٣

Fî rakkın menşûrin.

(2-3) Açılmış sayfalara yazılı olan Kur’an’a,— A.F.Yavuz

52:3

4

وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِۙ ٤

Vel beytil ma’mûri.

(Meleklerin gökte tavaf ettikleri) Beyt-i Ma’mur’a,— A.F.Yavuz

52:4

5

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِۙ ٥

Ves sakfil merfûi.

Yükseltilmiş semâya,— A.F.Yavuz

52:5

6

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِۙ ٦

Vel bahril mescûri.

Taşkın denize...— A.F.Yavuz

52:6

7

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِـعٌۙ ٧

İnne azâbe rabbike le vâkı’un.

Ki, Rabbinin azabı muhakkak vuku bulacaktır.— A.F.Yavuz

52:7

8

مَا لَهُ مِنْ دَافِـعٍۙ ٨

Mâ lehu min dâfiin.

Onu geri çevirecek hiç bir şey yoktur.— A.F.Yavuz

52:8

9

يَوْمَ تَمُورُ السَّمَٓاءُ مَوْراًۙ ٩

Yevme temûrus semâu mevren.

O gün semâ döner çalkanır;— A.F.Yavuz

52:9

10

وَتَس۪يرُ الْجِبَالُ سَيْراًۜ ٠١

Ve tesîrul cibâlu seyrâ(seyren).

Dağlar da bir yürüyüş yürür.— A.F.Yavuz

52:10

11

فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَۙ ١١

Fe veylun yevme izin lil mukezzibîne.

Vay artık o kıyamet günü, Peygamberi tekzib edenlere!...— A.F.Yavuz

52:11

12

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي خَوْضٍ يَلْعَبُونَۢ ٢١

Ellezîne hum fî havdın yel’abûn(yel’abûne).

Ki onlar, daldıkları bir bâtıl da oynayıb duranlardır.— A.F.Yavuz

52:12

13

يَوْمَ يُدَعُّونَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعاًّۜ ٣١

Yevme yude’ûne ilâ nâri cehenneme de’â(de’an).

O gün, onlar cehennem ateşine itilip atılacaklar.— A.F.Yavuz

52:13

14

هٰذِهِ النَّارُ الَّت۪ي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ٤١

Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn(tukezzibûne).

(Cehennem için vazifeli melekler tarafından onlara şöyle denir): İşte sizin (dünyada) yalan saymakta olduğunuz ateş, budur.— A.F.Yavuz

52:14

15

اَفَسِحْرٌ هٰذَٓا اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ٥١

E fe sihrun hâzâ em entum lâ tubsirûn(tubsirûne).

(Siz, ey kâfirler, dünyada iken peygamberlere sihirbaz diyordunuz), bu azab da mı sihir? Yoksa (dünyada gerçekleri görmediğiniz gibi), anlamıyor musunuz?— A.F.Yavuz

52:15

16

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُٓوا اَوْ لَا تَصْبِرُواۚ سَوَٓاءٌ عَلَيْكُمْۜ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٦١

Islevhâ fasbirû ev lâ tasbirû sevâun aleykum, innemâ tuczevne mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).

Girin oraya (cehenneme)! İster azabına sabredin, ister etmeyin; artık hepsi bir... Hep yaptıklarınızın cezasını çekeceksiniz.— A.F.Yavuz

52:16

17

اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي جَنَّاتٍ وَنَع۪يمٍۙ ٧١

İnnel muttekîne fî cennâtin ve naîmin.

Muhakkak ki (küfür ve isyandan sakınan) takvâ sahipleri, cennetler ve nimetler içindedirler,— A.F.Yavuz

52:17

18

فَاكِه۪ينَ بِمَٓا اٰتٰيهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰيهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَح۪يمِ ٨١

Fâkihîne bi mâ âtâhum rabbuhum, ve vekâhum rabbuhum azâbel cahîm(cahîmi).

Rablerinin kendilerine verdiği şeylerle zevk duyarak...Rableri, onları Cehennem azabından korumuştur.— A.F.Yavuz

52:18

19

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَن۪ٓيـٔاً بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۙ ٩١

Kulû veşrebû henîen bi mâ kuntum ta’melûne.

(Allah onlara şöyle buyurur: Dünyada iman ve ibadet edib) çalıştığınız için afiyetle yeyin, için;— A.F.Yavuz

52:19

20

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلٰى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍۚ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ ع۪ينٍ ٠٢

Muttekiîne alâ sururin masfûfeh(masfûfetin), ve zevvecnâhum bi hûrin înin.

Sıra sıra dizilmiş koltuklara dayanarak...Biz, onlara, güzel iri gözlü hûrileri eş etmişiz.— A.F.Yavuz

52:20

21

وَالَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِا۪يمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَٓا اَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍۜ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَه۪ينٌ ١٢

Vellezîne âmenû vettebeathum zurriyyetuhum bi îmânin elhaknâ bihim zurriyyetehum ve mâ eletnâhum min amelihim min şey’in, kullumriin bi mâ kesebe rehînun.

(Dünyada) iman edenlere ve zürriyetleri de iman edib kendilerine uyanlara, (ahirette) zürriyetlerine kavuştururuz. (Onları da, baba ve dedeleri gibi cennete koruz ve derecelerini yükseltiriz.) Bununla beraber (baba ve dedelerinin) amellerinden hiç bir şey eksiltmeyiz. Herkes kazancına bağlıdır, (iyi amel işlerse kurtulur, değilse helâk olur.)— A.F.Yavuz

52:21

22

وَاَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ٢٢

Ve emdednâhum bi fâkihetin ve lahmin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Onlara (cennetde) bir meyva ve içlerinin çekeceği bir et verdik, (vereceğiz).— A.F.Yavuz

52:22

23

يَتَنَازَعُونَ ف۪يهَا كَأْساً لَا لَغْوٌ ف۪يهَا وَلَا تَأْث۪يمٌ ٣٢

Yetenâzeûne fîhâ ke’sen lâ lagvun fîhâ ve lâ te’sîmun.

Orada birbiriyle kadeh çekiştirirler ki, onda ne bir saçmalama vardır, ne bir günaha sokma...— A.F.Yavuz

52:23

24

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ۬ مَكْنُونٌ ٤٢

Ve yetûfu aleyhim gılmânun lehum ke ennehum lû’luun meknûnun.

(Hizmet için) etraflarında döner kendilerine ait, sedeflerinde saklı inciler gibi hizmetçiler.— A.F.Yavuz

52:24

25

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٥٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

(Cennettekiler) birbirine dönüb soruştururlar.— A.F.Yavuz

52:25

26

قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ ف۪ٓي اَهْلِنَا مُشْفِق۪ينَ ٦٢

Kâlû innâ kunnâ kablu fî ehlinâ muşfikîn(muşfikîne).

Şöyle derler: “- Biz, bundan önce ailemizle birlikte (dünyada iken azabdan ve Allah’a isyan etmekten) korkuyorduk.— A.F.Yavuz

52:26

27

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰينَا عَذَابَ السَّمُومِ ٧٢

Fe mennallâhu aleynâ ve vekânâ azâbes semûm(semûmi).

Artık Allah bize lütûf buyurdu ve bizleri o ateşin azabından korudu.— A.F.Yavuz

52:27

28

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُۜ اِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّح۪يمُ۟ ٨٢

İnnâ kunnâ min kablu ned’ûh(ned’ûhu), innehu huvel berrur rahîm(rahîmu).

Biz, bundan önce O’na ibadet ediyorduk ve bizi korumasını istiyorduk. Gerçekten O, kerem sahibidir, Rahîm’dir.— A.F.Yavuz

52:28

29

فَذَكِّرْ فَمَٓا اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍۜ ٩٢

Fe zekkir fe mâ ente bi ni’meti rabbike bi kâhinin ve lâ mecnûn(mecnûnin).

O halde (Ey Rasûlüm, sen) öğüd ve nasihata devam et; çünkü sen, Rabbinin (nübüvvet ve İslâm) nimeti sayesinde ne kâhinsin, ne mecnûn...— A.F.Yavuz

52:29

30

اَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِه۪ رَيْبَ الْمَنُونِ ٠٣

Em yekûlûne şâirun neterabbesu bihî reybel menûni.

Yoksa: “- Bir şairdir, biz O’nun felâket zamanını bekliyoruz” mu diyorlar?— A.F.Yavuz

52:30

Tur

Not Ekle